حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْبَلُ الْهَدِيَّةَ وَلاَ يَأْكُلُ الصَّدَقَةَ . وَحَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْبَلُ الْهَدِيَّةَ وَلاَ يَأْكُلُ الصَّدَقَةَ . زَادَ فَأَهْدَتْ لَهُ يَهُودِيَّةٌ بِخَيْبَرَ شَاةً مَصْلِيَّةً سَمَّتْهَا فَأَكَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا وَأَكَلَ الْقَوْمُ فَقَالَ " ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ فَإِنَّهَا أَخْبَرَتْنِي أَنَّهَا مَسْمُومَةٌ " . فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ مَعْرُورٍ الأَنْصَارِيُّ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ " مَا حَمَلَكِ عَلَى الَّذِي صَنَعْتِ " . قَالَتْ إِنْ كُنْتَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّكَ الَّذِي صَنَعْتُ وَإِنْ كُنْتَ مَلِكًا أَرَحْتُ النَّاسَ مِنْكَ . فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُتِلَتْ ثُمَّ قَالَ فِي وَجَعِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ " مَا زِلْتُ أَجِدُ مِنَ الأَكْلَةِ الَّتِي أَكَلْتُ بِخَيْبَرَ فَهَذَا أَوَانُ قَطَعَتْ أَبْهَرِي " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hadyani qabul qilar, sadaqani esa yemas edilar. Yana Vahb ibn Baqiyya bizga boshqa bir oʻrinda Xoliddan, u Muhammad ibn Amrdan, u Abu Salamadan — Abu Hurayrani zikr qilmasdan — rivoyat qildi: Rasululloh ﷺ hadyani qabul qilar, sadaqani esa yemas edilar. (Bu rivoyatda) shu ziyoda bor: Xaybarda bir yahudiy ayol u zotga zaharlangan qovurilgan qoʻyni hadya qildi. Rasululloh ﷺ undan yedilar, qavm ham yedi. Shunda u zot: «Qoʻllaringizni tortinglar, chunki u (qoʻy) menga oʻzining zaharlangan ekanini xabar berdi», dedilar. Soʻng Bishr ibn al-Baro ibn Maʼrur al-Ansoriy vafot etdi. U zot ana shu yahudiy ayolga (kishi) yuborib: «Seni qilgan ishingga nima undadi?» dedilar. U: «Agar paygʻambar boʻlsangiz, qilgan ishim sizga zarar qilmaydi; agar podshoh boʻlsangiz, odamlarni sizdan xalos qilaman, deb oʻyladim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ u (ayol) haqida buyruq berdilar va u oʻldirildi. Soʻng u zot oʻzlari vafot etgan ogʻriqlarida: «Xaybarda yegan luqmamning (ogʻrigʻini) doimo sezib turardim, mana bu — uning aortamni kesgan vaqti», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳадяни қабул қилар, садақани эса емас эдилар. Яна Ваҳб ибн Бақийя бизга бошқа бир ўринда Холиддан, у Муҳаммад ибн Амрдан, у Абу Саламадан — Абу Ҳурайрани зикр қилмасдан — ривоят қилди: Расулуллоҳ ﷺ ҳадяни қабул қилар, садақани эса емас эдилар. (Бу ривоятда) шу зиёда бор: Хайбарда бир яҳудий аёл у зотга заҳарланган қовурилган қўйни ҳадя қилди. Расулуллоҳ ﷺ ундан едилар, қавм ҳам еди. Шунда у зот: «Қўлларингизни тортинглар, чунки у (қўй) менга ўзининг заҳарланган эканини хабар берди», дедилар. Сўнг Бишр ибн ал-Баро ибн Маърур ал-Ансорий вафот этди. У зот ана шу яҳудий аёлга (киши) юбориб: «Сени қилган ишингга нима ундади?» дедилар. У: «Агар пайғамбар бўлсангиз, қилган ишим сизга зарар қилмайди; агар подшоҳ бўлсангиз, одамларни сиздан халос қиламан, деб ўйладим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ у (аёл) ҳақида буйруқ бердилар ва у ўлдирилди. Сўнг у зот ўзлари вафот этган оғриқларида: «Хайбарда еган луқмамнинг (оғриғини) доимо сезиб турардим, мана бу — унинг аортамни кесган вақти», дедилар.