حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ ابْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ أُمَّ مُبَشِّرٍ، قَالَتْ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ مَا يُتَّهَمُ بِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنِّي لاَ أَتَّهِمُ بِابْنِي شَيْئًا إِلاَّ الشَّاةَ الْمَسْمُومَةَ الَّتِي أَكَلَ مَعَكَ بِخَيْبَرَ . وَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَأَنَا لاَ أَتَّهِمُ بِنَفْسِي إِلاَّ ذَلِكَ فَهَذَا أَوَانُ قَطَعَتْ أَبْهَرِي " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرُبَّمَا حَدَّثَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ بِهَذَا الْحَدِيثِ مُرْسَلاً عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرُبَّمَا حَدَّثَ بِهِ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ وَذَكَرَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنَّ مَعْمَرًا كَانَ يُحَدِّثُهُمْ بِالْحَدِيثِ مَرَّةً مُرْسَلاً فَيَكْتُبُونَهُ وَيُحَدِّثُهُمْ مَرَّةً بِهِ فَيُسْنِدُهُ فَيَكْتُبُونَهُ وَكُلٌّ صَحِيحٌ عِنْدَنَا قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ فَلَمَّا قَدِمَ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَلَى مَعْمَرٍ أَسْنَدَ لَهُ مَعْمَرٌ أَحَادِيثَ كَانَ يُوقِفُهَا .
Ibn Kaʼb ibn Molik (rahimahulloh) otasi (Kaʼb ibn Molik roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, Ummu Mubashshir Nabiy ﷺ ga u zot vafot etgan kasalliklari paytida: «Yo Rasululloh, kasalligingizning sababi nima deb gumon qilasiz? Men oʻz oʻgʻlimning (kasalligi) haqida Xaybarda siz bilan birga yegan zaharlangan qoʻydan boshqa narsani gumon qilmayman», dedi. Nabiy ﷺ: «Men ham oʻzim haqimda undan boshqa narsani gumon qilmayman. Mana bu — uning aortamni kesgan vaqti», dedilar. Abu Dovud aytdi: Baʼzan Abdurazzoq bu hadisni Maʼmardan, u Zuhriydan, u Nabiy ﷺ dan — saxoba halqasini tushirib qoldirgan holda mursal qilib rivoyat qilardi; baʼzan esa uni Zuhriydan, u Abdurahmon ibn Kaʼb ibn Molikdan rivoyat qilardi. Abdurazzoq zikr qildiki, Maʼmar ularga hadisni bir marta mursal qilib aytar, ular uni yozib olar edilar; bir marta esa uni musnad (toʻliq sanad) qilib aytar, ular yana yozib olar edilar — bularning hammasi bizning nazdimizda sahihdir. Abdurazzoq aytdi: Ibn al-Muborak Maʼmarning huzuriga kelganda, Maʼmar oʻzi mavquf qilib aytadigan hadislarni unga musnad qilib aytib berdi.Ибн Каъб ибн Молик (раҳимаҳуллоҳ) отаси (Каъб ибн Молик розияллоҳу анҳу)дан ривоят қиладики, Умму Мубашшир Набий ﷺ га у зот вафот этган касалликлари пайтида: «Ё Расулуллоҳ, касаллигингизнинг сабаби нима деб гумон қиласиз? Мен ўз ўғлимнинг (касаллиги) ҳақида Хайбарда сиз билан бирга еган заҳарланган қўйдан бошқа нарсани гумон қилмайман», деди. Набий ﷺ: «Мен ҳам ўзим ҳақимда ундан бошқа нарсани гумон қилмайман. Мана бу — унинг аортамни кесган вақти», дедилар. Абу Довуд айтди: Баъзан Абдураззоқ бу ҳадисни Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Набий ﷺ дан — сахоба ҳалқасини тушириб қолдирган ҳолда мурсал қилиб ривоят қиларди; баъзан эса уни Зуҳрийдан, у Абдураҳмон ибн Каъб ибн Моликдан ривоят қиларди. Абдураззоқ зикр қилдики, Маъмар уларга ҳадисни бир марта мурсал қилиб айтар, улар уни ёзиб олар эдилар; бир марта эса уни муснад (тўлиқ санад) қилиб айтар, улар яна ёзиб олар эдилар — буларнинг ҳаммаси бизнинг наздимизда саҳиҳдир. Абдураззоқ айтди: Ибн ал-Муборак Маъмарнинг ҳузурига келганда, Маъмар ўзи мавқуф қилиб айтадиган ҳадисларни унга муснад қилиб айтиб берди.