حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّمَّارُ، أَنَّ عَمْرَو بْنَ طَلْحَةَ، حَدَّثَهُمْ قَالَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قِصَّةِ حَمَلِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ فَأَسْقَطَتْ غُلاَمًا قَدْ نَبَتَ شَعْرُهُ مَيِّتًا وَمَاتَتِ الْمَرْأَةُ فَقَضَى عَلَى الْعَاقِلَةِ الدِّيَةَ . فَقَالَ عَمُّهَا إِنَّهَا قَدْ أَسْقَطَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ غُلاَمًا قَدْ نَبَتَ شَعْرُهُ . فَقَالَ أَبُو الْقَاتِلَةِ إِنَّهُ كَاذِبٌ إِنَّهُ وَاللَّهِ مَا اسْتَهَلَّ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلَ فَمِثْلُهُ يُطَلُّ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَسَجْعَ الْجَاهِلِيَّةِ وَكَهَانَتَهَا أَدِّ فِي الصَّبِيِّ غُرَّةً " . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كَانَ اسْمُ إِحْدَاهُمَا مُلَيْكَةَ وَالأُخْرَى أُمَّ غُطَيْفٍ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U (ayol) sochi oʻsib chiqqan bir oʻgʻil bolani oʻlik holda tushirib yubordi va ayolning oʻzi ham vafot etdi. Shunda (Nabiy ﷺ) diyatni oqila (otadan boʻlgan erkak qarindoshlar) zimmasiga (toʻlashga) hukm qildilar. Uning amakisi: «Ey Allohning Nabiysi! U (ayol) sochi oʻsib chiqqan bir oʻgʻilni tushirib yubordi», dedi. Qotil (ayol)ning otasi esa: «U yolgʻonchidir! Allohga qasamki, (bola) ovoz chiqarmadi, ichmadi va yemadi; bunday narsa uchun (diyat) bekorga ketadi (toʻlanmaydi)», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Bu johiliyatning saji va uning kohinligimi?! Bola (homila) haqida bir gʻurra toʻla», dedilar. Ibn Abbos aytdi: Ulardan birining ismi Mulayka, ikkinchisiniki esa Umm Gʻutayf edi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У (аёл) сочи ўсиб чиққан бир ўғил болани ўлик ҳолда тушириб юборди ва аёлнинг ўзи ҳам вафот этди. Шунда (Набий ﷺ) диятни оқила (отадан бўлган эркак қариндошлар) зиммасига (тўлашга) ҳукм қилдилар. Унинг амакиси: «Эй Аллоҳнинг Набийси! У (аёл) сочи ўсиб чиққан бир ўғилни тушириб юборди», деди. Қотил (аёл)нинг отаси эса: «У ёлғончидир! Аллоҳга қасамки, (бола) овоз чиқармади, ичмади ва емади; бундай нарса учун (дият) бекорга кетади (тўланмайди)», деди. Шунда Набий ﷺ: «Бу жоҳилиятнинг сажи ва унинг коҳинлигими?! Бола (ҳомила) ҳақида бир ғурра тўла», дедилар. Ибн Аббос айтди: Улардан бирининг исми Мулайка, иккинчисиники эса Умм Ғутайф эди.