Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Safiyya bint Huyayyning bir tuyasi kasallanib qoldi. Zaynabning oldida esa ortiqcha ulov bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ Zaynabga: «Unga bir tuya bergin», dedilar. U esa: «Men oʻsha yahudiy ayolga beraymi?», dedi. Bundan Rasululloh ﷺ gʻazablanib, undan Zulhijja, Muharram va Safarning bir qismida (ajralib) yuz oʻgirdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Сафийя бинт Ҳуяййнинг бир туяси касалланиб қолди. Зайнабнинг олдида эса ортиқча улов бор эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Зайнабга: «Унга бир туя бергин», дедилар. У эса: «Мен ўша яҳудий аёлга берайми?», деди. Бундан Расулуллоҳ ﷺ ғазабланиб, ундан Зулҳижжа, Муҳаррам ва Сафарнинг бир қисмида (ажралиб) юз ўгирдилар.