حَدَّثَنَا قَطَنُ بْنُ نُسَيْرٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ، ح حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَعْمَشِ، قَالَ جَمَّعْتُ مَعَ الْحَجَّاجِ فَخَطَبَ فَذَكَرَ حَدِيثَ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ قَالَ فِيهَا فَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا لِخَلِيفَةِ اللَّهِ وَصَفِيِّهِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ قَالَ وَلَوْ أَخَذْتُ رَبِيعَةَ بِمُضَرَ وَلَمْ يَذْكُرْ قِصَّةَ الْحَمْرَاءِ .
Sulaymon al-Aʼmash (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Hajjoj bilan birga jumʼa namozini oʻqidim, u xutba qildi. Soʻng u Abu Bakr ibn Ayyoshning hadisini zikr qildi. U bunda: «Allohning xalifasi va Uning saylanmasi Abdulmalik ibn Marvonga quloq soling va itoat eting», dedi. Va u hadisni davom ettirib: «Agar men Rabiʼani Muzar (sababidan) ushlasam...» dedi. Lekin u mavolar (ajamlar) qissasini zikr qilmadi.Сулаймон ал-Аъмаш (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Ҳажжож билан бирга жумъа намозини ўқидим, у хутба қилди. Сўнг у Абу Бакр ибн Айёшнинг ҳадисини зикр қилди. У бунда: «Аллоҳнинг халифаси ва Унинг сайланмаси Абдулмалик ибн Марвонга қулоқ солинг ва итоат этинг», деди. Ва у ҳадисни давом эттириб: «Агар мен Рабиъани Музар (сабабидан) ушласам...» деди. Лекин у маволар (ажамлар) қиссасини зикр қилмади.