حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ وَالإِخْبَارُ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ - عَنِ الأَعْمَشِ قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ الصَّادِقُ الْمَصْدُوقُ " إِنَّ خَلْقَ أَحَدِكُمْ يُجْمَعُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا ثُمَّ يَكُونُ عَلَقَةً مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ يَكُونُ مُضْغَةً مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ يُبْعَثُ إِلَيْهِ مَلَكٌ فَيُؤْمَرُ بِأَرْبَعِ كَلِمَاتٍ فَيُكْتَبُ رِزْقُهُ وَأَجَلُهُ وَعَمَلُهُ ثُمَّ يُكْتَبُ شَقِيٌّ أَوْ سَعِيدٌ ثُمَّ يُنْفَخُ فِيهِ الرُّوحُ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ حَتَّى مَا يَكُونَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا إِلاَّ ذِرَاعٌ أَوْ قِيدُ ذِرَاعٍ فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ فَيَدْخُلُهَا وَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَتَّى مَا يَكُونَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا إِلاَّ ذِرَاعٌ أَوْ قِيدُ ذِرَاعٍ فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَدْخُلُهَا " .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bizga Rasululloh ﷺ — u zot rost soʻzlovchi va (vahiy bilan) tasdiqlangan zotdir — soʻylab dedilar: «Albatta, sizlardan biringizning yaratilishi onangizning qornida qirq kun (nutfa boʻlib) jamlanadi, soʻng shuncha (kun) ichida loʻtxa qonga aylanadi, soʻng shuncha (kun) ichida bir parcha goʻshtga aylanadi. Soʻngra unga bir farishta yuboriladi va u toʻrt soʻz (yozish) bilan amr etiladi: uning rizqi, ajali va ameli yoziladi, soʻng baxtsiz yoki baxtli (ekani) yoziladi. Soʻngra unga ruh puflanadi. Albatta, sizlardan birortangiz jannat ahlining amalini qilib, u bilan jannat oʻrtasida bir tirsak yoki bir tirsakcha (masofa) qolgunicha (shu amalda boʻladi), soʻng (yozilgan) yozuv uni ortib ketadi-da, doʻzax ahlining amalini qilib, unga kiradi. Va albatta, sizlardan birortangiz doʻzax ahlining amalini qilib, u bilan doʻzax oʻrtasida bir tirsak yoki bir tirsakcha (masofa) qolgunicha (shu amalda boʻladi), soʻng (yozilgan) yozuv uni ortib ketadi-da, jannat ahlining amalini qilib, unga kiradi».Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бизга Расулуллоҳ ﷺ — у зот рост сўзловчи ва (ваҳий билан) тасдиқланган зотдир — сўйлаб дедилар: «Албатта, сизлардан бирингизнинг яратилиши онангизнинг қорнида қирқ кун (нутфа бўлиб) жамланади, сўнг шунча (кун) ичида лўтха қонга айланади, сўнг шунча (кун) ичида бир парча гўштга айланади. Сўнгра унга бир фаришта юборилади ва у тўрт сўз (ёзиш) билан амр этилади: унинг ризқи, ажали ва амели ёзилади, сўнг бахтсиз ёки бахтли (экани) ёзилади. Сўнгра унга руҳ пуфланади. Албатта, сизлардан бирортангиз жаннат аҳлининг амалини қилиб, у билан жаннат ўртасида бир тирсак ёки бир тирсакча (масофа) қолгунича (шу амалда бўлади), сўнг (ёзилган) ёзув уни ортиб кетади-да, дўзах аҳлининг амалини қилиб, унга киради. Ва албатта, сизлардан бирортангиз дўзах аҳлининг амалини қилиб, у билан дўзах ўртасида бир тирсак ёки бир тирсакча (масофа) қолгунича (шу амалда бўлади), сўнг (ёзилган) ёзув уни ортиб кетади-да, жаннат аҳлининг амалини қилиб, унга киради».