Muhammad ibn Sulaymon bizga shunday hadis aytib berdi: bizga Abdulvahhob xuddi shu isnod bilan shunga oʼxshashini aytib berdi, unda: «Banda oʼz qabriga qoʼyilib, doʼstlari undan yuz oʼgirib ketganlarida, u albatta ularning kovushlari taraqiyni eshitadi. Soʼng oldiga ikki farishta kelib unga aytadilar», deyilgan. Soʼng birinchi hadisga yaqin (mazmunni) zikr qildi. Unda: «Kofir va munofiqqa kelsak, ikki farishta unga aytadilar», dedi. «Munofiq» (soʼzini) ziyoda qildi va: «Uni ins va jindan boshqa yaqin atrofidagilar eshitadi», dedi.Муҳаммад ибн Сулаймон бизга шундай ҳадис айтиб берди: бизга Абдулваҳҳоб худди шу иснод билан шунга ўхшашини айтиб берди, унда: «Банда ўз қабрига қўйилиб, дўстлари ундан юз ўгириб кетганларида, у албатта уларнинг ковушлари тарақийни эшитади. Сўнг олдига икки фаришта келиб унга айтадилар», дейилган. Сўнг биринчи ҳадисга яқин (мазмунни) зикр қилди. Унда: «Кофир ва мунофиққа келсак, икки фаришта унга айтадилар», деди. «Мунофиқ» (сўзини) зиёда қилди ва: «Уни инс ва жиндан бошқа яқин атрофидагилар эшитади», деди.