Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Inson oʻz qabriga qoʻyilib, sheriklari (uni dafn qilganlar) qaytganda — u hatto ularning oyoq tovushini eshitib turar — ikki farishta unga kelib, uni oʻtirgʻizadi va undan: ‹Sen bu kishi — Muhammad haqida nima der eding?› — deb soʻraydi. U: ‹Men guvohlik beramanki, u — Allohning bandasi va Rasuli›, — deydi. Soʻng unga: ‹Doʻzaxdagi joyingga qara — Alloh uning oʻrniga senga jannatda joy berdi›, — deyiladi». Paygʻambar ﷺ qoʻshdilar: «Mayyit ikkala joyini ham koʻradi. Ammo kofir — yoki munofiq — farishtalarga: ‹Bilmayman; men odamlar aytgan (gap)ni aytar edim›, — deydi. Unga: ‹Sen na bilding, na (Qurʼon oʻqib) hidoyat topding›, — deyiladi. Soʻng u ikki qulogʻi orasiga temir gurzi bilan uriladi va u baqiradi — uning ovozini, inson va jinndan boshqa, unga yaqin (boʻlgan) har bir narsa eshitadi», — dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Инсон ўз қабрига қўйилиб, шериклари (уни дафн қилганлар) қайтганда — у ҳатто уларнинг оёқ товушини эшитиб турар — икки фаришта унга келиб, уни ўтирғизади ва ундан: ‹Сен бу киши — Муҳаммад ҳақида нима дер эдинг?› — деб сўрайди. У: ‹Мен гувоҳлик бераманки, у — Аллоҳнинг бандаси ва Расули›, — дейди. Сўнг унга: ‹Дўзахдаги жойингга қара — Аллоҳ унинг ўрнига сенга жаннатда жой берди›, — дейилади». Пайғамбар ﷺ қўшдилар: «Маййит иккала жойини ҳам кўради. Аммо кофир — ёки мунофиқ — фаришталарга: ‹Билмайман; мен одамлар айтган (гап)ни айтар эдим›, — дейди. Унга: ‹Сен на билдинг, на (Қуръон ўқиб) ҳидоят топдинг›, — дейилади. Сўнг у икки қулоғи орасига темир гурзи билан урилади ва у бақиради — унинг овозини, инсон ва жинндан бошқа, унга яқин (бўлган) ҳар бир нарса эшитади», — дедилар.