حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ " أُرْسِلَ مَلَكُ الْمَوْتِ إِلَى مُوسَى ـ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ ـ فَلَمَّا جَاءَهُ صَكَّهُ فَرَجَعَ إِلَى رَبِّهِ فَقَالَ أَرْسَلْتَنِي إِلَى عَبْدٍ لاَ يُرِيدُ الْمَوْتَ. فَرَدَّ اللَّهُ عَلَيْهِ عَيْنَهُ وَقَالَ ارْجِعْ فَقُلْ لَهُ يَضَعُ يَدَهُ عَلَى مَتْنِ ثَوْرٍ، فَلَهُ بِكُلِّ مَا غَطَّتْ بِهِ يَدُهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ سَنَةٌ. قَالَ أَىْ رَبِّ، ثُمَّ مَاذَا قَالَ ثُمَّ الْمَوْتُ. قَالَ فَالآنَ. فَسَأَلَ اللَّهَ أَنْ يُدْنِيَهُ مِنَ الأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ رَمْيَةً بِحَجَرٍ ". قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَلَوْ كُنْتُ ثَمَّ لأَرَيْتُكُمْ قَبْرَهُ إِلَى جَانِبِ الطَّرِيقِ عِنْدَ الْكَثِيبِ الأَحْمَرِ ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Oʻlim farishtasi Muso (alayhissalom)ning oldiga joʻnatildi va u (farishta) uning oldiga borganda, Muso uni qattiq urdi va uning bir koʻzini koʻr qildi. Farishta oʻz Robbining oldiga qaytib: «Sen meni — oʻlimni xohlamaydigan bir bandangga joʻnating», — dedi. Alloh uning koʻzini tiklab (qaytarib) berdi va: «Qaytib borib, unga (Musoga) ayt — qoʻlini bir hoʻkizning orqasiga (terisiga) qoʻysin; uning qoʻli ostiga qancha (hoʻkiz) tuki kelsa, oʻshancha yil yashashiga ruxsat beriladi», — dedi. (Bas, farishta unga kelib, shuni aytdi.) Soʻng Muso: «Ey Robbim, undan keyin nima (boʻladi)?» — dedi. U (Alloh): «(Undan keyin) oʻlim (boʻladi)», — dedi. Muso: «(Boʻlsa,) hozir (boʻlaversin)», — dedi va Allohdan — uni muqaddas yerga bir tosh otimcha (masofaga) yaqinlashtirishni — soʻradi. Rasululloh ﷺ: «Agar men u yerda boʻlganimda, sizlarga Musoning qabrini — yoʻl yonidagi qizil qum tepasi yaqinida — koʻrsatar edim», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ўлим фариштаси Мусо (алайҳиссалом)нинг олдига жўнатилди ва у (фаришта) унинг олдига борганда, Мусо уни қаттиқ урди ва унинг бир кўзини кўр қилди. Фаришта ўз Роббининг олдига қайтиб: «Сен мени — ўлимни хоҳламайдиган бир бандангга жўнатинг», — деди. Аллоҳ унинг кўзини тиклаб (қайтариб) берди ва: «Қайтиб бориб, унга (Мусога) айт — қўлини бир ҳўкизнинг орқасига (терисига) қўйсин; унинг қўли остига қанча (ҳўкиз) туки келса, ўшанча йил яшашига рухсат берилади», — деди. (Бас, фаришта унга келиб, шуни айтди.) Сўнг Мусо: «Эй Роббим, ундан кейин нима (бўлади)?» — деди. У (Аллоҳ): «(Ундан кейин) ўлим (бўлади)», — деди. Мусо: «(Бўлса,) ҳозир (бўлаверсин)», — деди ва Аллоҳдан — уни муқаддас ерга бир тош отимча (масофага) яқинлаштиришни — сўради. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар мен у ерда бўлганимда, сизларга Мусонинг қабрини — йўл ёнидаги қизил қум тепаси яқинида — кўрсатар эдим», — дедилар.