حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ عَلَى رَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ وَهُوَ يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " دَعْهُ فَإِنَّ الْحَيَاءَ مِنَ الإِيمَانِ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ansorlardan boʻlgan bir kishining yonidan oʻtdilar, u oʻz birodarini hayo haqida (uni juda koʻp hayo qiladi deb) tanbeh berayotgan edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni qoʻyib yubor, chunki hayo iymondandir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ансорлардан бўлган бир кишининг ёнидан ўтдилар, у ўз биродарини ҳаё ҳақида (уни жуда кўп ҳаё қилади деб) танбеҳ бераётган эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни қўйиб юбор, чунки ҳаё иймондандир», дедилар.