حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لاَ يَظْلِمُهُ وَلاَ يُسْلِمُهُ مَنْ كَانَ فِي حَاجَةِ أَخِيهِ فَإِنَّ اللَّهَ فِي حَاجَتِهِ وَمَنْ فَرَّجَ عَنْ مُسْلِمٍ كُرْبَةً فَرَّجَ اللَّهُ عَنْهُ بِهَا كُرْبَةً مِنْ كُرَبِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَمَنْ سَتَرَ مُسْلِمًا سَتَرَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi: «Musulmon musulmonning birodaridir. Unga zulm qilmaydi va uni (dushmaniga) tashlab qoʻymaydi. Kim birodarining hojatini (chiqarish) yoʻlida boʻlsa, Alloh uning hojati(ni chiqarish) yoʻlida boʻladi. Kim bir musulmonning bir gʻam-tashvishini ketkazsa, Alloh uning shu sababli qiyomat kuni gʻamlaridan bir gʻamini ketkazadi. Kim bir musulmonning (aybini) yashirsa, Alloh qiyomat kuni uning (aybini) yashiradi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) Набий ﷺ дан ривоят қилади: «Мусулмон мусулмоннинг биродаридир. Унга зулм қилмайди ва уни (душманига) ташлаб қўймайди. Ким биродарининг ҳожатини (чиқариш) йўлида бўлса, Аллоҳ унинг ҳожати(ни чиқариш) йўлида бўлади. Ким бир мусулмоннинг бир ғам-ташвишини кетказса, Аллоҳ унинг шу сабабли қиёмат куни ғамларидан бир ғамини кетказади. Ким бир мусулмоннинг (айбини) яширса, Аллоҳ қиёмат куни унинг (айбини) яширади», дедилар.