حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا سَلاَّمُ بْنُ مِسْكِينٍ، عَنْ شَيْخٍ، شَهِدَ أَبَا وَائِلٍ فِي وَلِيمَةٍ فَجَعَلُوا يَلْعَبُونَ يَتَلَعَّبُونَ يُغَنُّونَ فَحَلَّ أَبُو وَائِلٍ حَبْوَتَهُ وَقَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الْغِنَاءُ يُنْبِتُ النِّفَاقَ فِي الْقَلْبِ " .
Sallom ibn Miskin (rahimahulloh) bir keksa kishidan rivoyat qiladi: U kishi Abu Voil bilan bir toʻy ziyofatida hozir boʻlgan ekan, (odamlar) oʻynay, ermak qila va qoʻshiq ayta boshlashibdi. Shunda Abu Voil tizzasini quchoqlab oʻtirgan holatini yozib (qaddini rostlab) dedi: «Men Abdulloh (ibn Masʼud roziyallohu anhu)ni: ‹Men Rasululloh ﷺ ‹Qoʻshiq qalbda munofiqlikni undirib chiqaradi›, deb aytganlarini eshitdim›, deb aytganlarini eshitdim».Саллом ибн Мискин (раҳимаҳуллоҳ) бир кекса кишидан ривоят қилади: У киши Абу Воил билан бир тўй зиёфатида ҳозир бўлган экан, (одамлар) ўйнай, эрмак қила ва қўшиқ айта бошлашибди. Шунда Абу Воил тиззасини қучоқлаб ўтирган ҳолатини ёзиб (қаддини ростлаб) деди: «Мен Абдуллоҳ (ибн Масъуд розияллоҳу анҳу)ни: ‹Мен Расулуллоҳ ﷺ ‹Қўшиқ қалбда мунофиқликни ундириб чиқаради›, деб айтганларини эшитдим›, деб айтганларини эшитдим».