حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا عَلَى باب حُجْرَتِي، وَالْحَبَشَةُ يَلْعَبُونَ فِي الْمَسْجِدِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتُرُنِي بِرِدَائِهِ، أَنْظُرُ إِلَى لَعِبِهِمْ. زَادَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَالْحَبَشَةُ يَلْعَبُونَ بِحِرَابِهِمْ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni men Rasululloh ﷺ ni uyim eshigi oldida koʻrdim — habashiylar masjidda (nayzalari bilan oʻynab) oʻz mahoratini koʻrsatayotgan edi. Rasululloh ﷺ menga ularning (oʻyinini) koʻrishimga imkon berib, ridolari bilan meni toʻsib turar edilar. (Urva: Oisha: ‹Men Paygʻambar ﷺ ni koʻrdim, habashiylar esa nayzalari bilan oʻynayotgan edi›, — dedi.)Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир куни мен Расулуллоҳ ﷺ ни уйим эшиги олдида кўрдим — ҳабашийлар масжидда (найзалари билан ўйнаб) ўз маҳоратини кўрсатаётган эди. Расулуллоҳ ﷺ менга уларнинг (ўйинини) кўришимга имкон бериб, ридолари билан мени тўсиб турар эдилар. (Урва: Оиша: ‹Мен Пайғамбар ﷺ ни кўрдим, ҳабашийлар эса найзалари билан ўйнаётган эди›, — деди.)