Safiyya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (masjidda) iʼtikofda edilar. Men kechasi u zotni ziyorat qilgani keldim. U zot bilan suhbatlashdim, soʻng oʻrnimdan turib qaytdim. U zot ham meni kuzatib qoʻyish uchun men bilan birga turdilar — uning (Safiyyaning) maskani Usoma ibn Zaydning uyida edi. Shunda ansorlardan ikki kishi oʻtib qoldi. Ular Nabiy ﷺni koʻrishlari bilan tezlab ketdilar. Nabiy ﷺ: «Shoshilmanglar, bu — Safiyya bint Huyay (mening ayolim)», dedilar. Ular: «Subhanalloh, ey Rasululloh!» dedilar. U zot: «Albatta, shayton inson tanasida qon yurganidek yuradi. Men u sizlarning qalblaringizga bir narsa» — yoki: «bir yomonlik tashlab qoʻyishidan qoʻrqdim», dedilar.Сафийя (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (масжидда) иътикофда эдилар. Мен кечаси у зотни зиёрат қилгани келдим. У зот билан суҳбатлашдим, сўнг ўрнимдан туриб қайтдим. У зот ҳам мени кузатиб қўйиш учун мен билан бирга турдилар — унинг (Сафийянинг) маскани Усома ибн Зайднинг уйида эди. Шунда ансорлардан икки киши ўтиб қолди. Улар Набий ﷺни кўришлари билан тезлаб кетдилар. Набий ﷺ: «Шошилманглар, бу — Сафийя бинт Ҳуяй (менинг аёлим)», дедилар. Улар: «Субҳаналлоҳ, эй Расулуллоҳ!» дедилар. У зот: «Албатта, шайтон инсон танасида қон юрганидек юради. Мен у сизларнинг қалбларингизга бир нарса» — ёки: «бир ёмонлик ташлаб қўйишидан қўрқдим», дедилар.