Ansorlardan boʻlgan Usayd ibn Huzayr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U hazil-mutoyibaga moyil kishi boʻlib, bir kuni odamlarga gapirib, ularni kuldirib turganda, Nabiy ﷺ uni biqiniga bir tayoqcha bilan turtib qoʻydilar. Shunda u: «Mendan qasos olishimga imkon bering» dedi. U zot: «Qasosingni ol» dedilar. U: «Sizning ustingizda koʻylak bor, mening ustimda esa koʻylak yoʻq» dedi. Shunda Nabiy ﷺ koʻylaklarini koʻtardilar, u esa u zotni quchoqlab, biqinlaridan oʻpa boshladi va: «Yo Rasululloh, men aynan shuni xohlagandim» dedi.Ансорлардан бўлган Усайд ибн Ҳузайр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У ҳазил-мутойибага мойил киши бўлиб, бир куни одамларга гапириб, уларни кулдириб турганда, Набий ﷺ уни биқинига бир таёқча билан туртиб қўйдилар. Шунда у: «Мендан қасос олишимга имкон беринг» деди. У зот: «Қасосингни ол» дедилар. У: «Сизнинг устингизда кўйлак бор, менинг устимда эса кўйлак йўқ» деди. Шунда Набий ﷺ кўйлакларини кўтардилар, у эса у зотни қучоқлаб, биқинларидан ўпа бошлади ва: «Ё Расулуллоҳ, мен айнан шуни хоҳлагандим» деди.