حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ، عَمَّنْ حَدَّثَهُ - ابْنِ أَبِي عَتَّابٍ، أَوْ غَيْرِهِ - عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ فَإِنْ كُنْتُ نَائِمَةً اضْطَجَعَ وَإِنْ كُنْتُ مُسْتَيْقِظَةً حَدَّثَنِي .
Musaddad, Sufyondan, u Ziyod ibn Saʼddan, u oʻziga hadis aytib bergan bir kishidan — Ibn Abu Attobdan yoki boshqasidan — u Abu Salamadan rivoyat qiladi. U aytdi: Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: Nabiy ﷺ bomdodning ikki rakaatini oʻqiganlarida, agar men uxlayotgan boʻlsam, yonboshlab yotar, agar uygʻoq boʻlsam, men bilan gaplashar edilar.Мусаддад, Суфёндан, у Зиёд ибн Саъддан, у ўзига ҳадис айтиб берган бир кишидан — Ибн Абу Аттобдан ёки бошқасидан — у Абу Саламадан ривоят қилади. У айтди: Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: Набий ﷺ бомдоднинг икки ракаатини ўқиганларида, агар мен ухлаётган бўлсам, ёнбошлаб ётар, агар уйғоқ бўлсам, мен билан гаплашар эдилар.