حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَنَصْرُ بْنُ عَاصِمٍ، - وَهَذَا لَفْظُهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، - وَقَالَ نَصْرٌ : عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، وَالأَوْزَاعِيِّ، - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي فِيمَا بَيْنَ أَنْ يَفْرُغَ مِنْ صَلاَةِ الْعِشَاءِ إِلَى أَنْ يَنْصَدِعَ الْفَجْرُ إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً، يُسَلِّمُ مِنْ كُلِّ ثِنْتَيْنِ وَيُوتِرُ بِوَاحِدَةٍ، وَيَمْكُثُ فِي سُجُودِهِ قَدْرَ مَا يَقْرَأُ أَحَدُكُمْ خَمْسِينَ آيَةً قَبْلَ أَنْ يَرْفَعَ رَأْسَهُ، فَإِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ بِالأُولَى مِنْ صَلاَةِ الْفَجْرِ قَامَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ، ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ حَتَّى يَأْتِيَهُ الْمُؤَذِّنُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ xufton namozidan boʻshaganlaridan tortib to tong yorishgunga qadar oʻn bir rakaat namoz oʻqir, har ikki rakaatda salom berib, bittasini vitr qilar edilar. Sajdalarida boshlarini koʻtarishdan oldin birortangiz ellik oyat oʻqigudek vaqt turar edilar. Muazzin tong namozining birinchi (azonini) tugatib jim boʻlganda, turib, ikki rakaat yengil namoz oʻqir, soʻng muazzin (ularning oldiga) kelguniga qadar oʻng yonlari bilan yotar edilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ хуфтон намозидан бўшаганларидан тортиб то тонг ёришгунга қадар ўн бир ракаат намоз ўқир, ҳар икки ракаатда салом бериб, биттасини витр қилар эдилар. Саждаларида бошларини кўтаришдан олдин бирортангиз эллик оят ўқигудек вақт турар эдилар. Муаззин тонг намозининг биринчи (азонини) тугатиб жим бўлганда, туриб, икки ракаат енгил намоз ўқир, сўнг муаззин (уларнинг олдига) келгунига қадар ўнг ёнлари билан ётар эдилар».