Abdulloh ibn Unays al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u shunday dedi: Men: «Yo Rasululloh! Mening choʻlda (sahroda) yashaydigan joyim bor, Allohga hamd, men oʻsha yerda namoz oʻqiyman. Bas, menga shu masjidga (qaysi) kechada tushishimni buyuring», dedim. Shunda u zot: «Yigirma uchinchi kechada tushgin», dedilar. (Muhammad ibn Ibrohim) uning (Abdulloh ibn Unaysning) oʻgʻliga: «Otang qanday qilar edi?» dedim. U: «U asr namozini oʻqigach masjidga kirar va subh namozini oʻqigunicha biror hojat uchun undan chiqmas edi. Subh namozini oʻqib boʻlgach, masjid eshigi oldida ulovini topib, unga minib choʻliga (sahrosiga) qaytar edi», dedi.Абдуллоҳ ибн Унайс ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у шундай деди: Мен: «Ё Расулуллоҳ! Менинг чўлда (саҳрода) яшайдиган жойим бор, Аллоҳга ҳамд, мен ўша ерда намоз ўқийман. Бас, менга шу масжидга (қайси) кечада тушишимни буюринг», дедим. Шунда у зот: «Йигирма учинчи кечада тушгин», дедилар. (Муҳаммад ибн Иброҳим) унинг (Абдуллоҳ ибн Унайснинг) ўғлига: «Отанг қандай қилар эди?» дедим. У: «У аср намозини ўқигач масжидга кирар ва субҳ намозини ўқигунича бирор ҳожат учун ундан чиқмас эди. Субҳ намозини ўқиб бўлгач, масжид эшиги олдида уловини топиб, унга миниб чўлига (саҳросига) қайтар эди», деди.