حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، قَالاَ أَتَى ابْنَ مَسْعُودٍ رَجُلٌ فَقَالَ إِنِّي أَقْرَأُ الْمُفَصَّلَ فِي رَكْعَةٍ . فَقَالَ أَهَذًّا كَهَذِّ الشِّعْرِ وَنَثْرًا كَنَثْرِ الدَّقَلِ لَكِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ النَّظَائِرَ السُّورَتَيْنِ فِي رَكْعَةٍ الرَّحْمَنَ وَالنَّجْمَ فِي رَكْعَةٍ وَاقْتَرَبَتْ وَالْحَاقَّةَ فِي رَكْعَةٍ وَالطُّورَ وَالذَّارِيَاتِ فِي رَكْعَةٍ وَإِذَا وَقَعَتْ وَن فِي رَكْعَةٍ وَسَأَلَ سَائِلٌ وَالنَّازِعَاتِ فِي رَكْعَةٍ وَوَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ وَعَبَسَ فِي رَكْعَةٍ وَالْمُدَّثِّرَ وَالْمُزَّمِّلَ فِي رَكْعَةٍ وَهَلْ أَتَى وَلاَ أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فِي رَكْعَةٍ . وَعَمَّ يَتَسَاءَلُونَ وَالْمُرْسَلاَتِ فِي رَكْعَةٍ وَالدُّخَانَ وَإِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ فِي رَكْعَةٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا تَأْلِيفُ ابْنِ مَسْعُودٍ رَحِمَهُ اللَّهُ .
Abbod ibn Muso bizga rivoyat qildi: Ismoil ibn Jaʼfar bizga xabar berdi, u Isroildan, u Abu Ishoqdan, u Alqama va Asvaddan rivoyat qildi. Ikkisi aytdi: Ibn Masʼud (roziyallohu anhu)ning oldiga bir kishi kelib: «Men Mufassalni bir rakaatda oʻqiyman», dedi. Shunda u: «Sheʼrni shoshib oʻqigandek shoshib oʻqiysanmi yoki yomon xurmoni toʻkkandek (shoshib) toʻkasanmi?! Lekin Paygʻambar ﷺ oʻxshash suralarni bir rakaatda oʻqir edilar: ar-Rahmon bilan an-Najmni bir rakaatda, Iqtarabat (al-Qamar) bilan al-Hoqqani bir rakaatda, at-Tur bilan az-Zoriyotni bir rakaatda, Izaa vaqaat (al-Voqia) bilan Nun (al-Qalam)ni bir rakaatda, Saala soil (al-Maorij) bilan an-Naziotni bir rakaatda, Vaylul lil mutoffifin (al-Mutoffifin) bilan Abasani bir rakaatda, al-Muddassir bilan al-Muzzammilni bir rakaatda, Hal ataa (al-Inson) bilan Laa uqsimu bi yavmil qiyaama (al-Qiyaama)ni bir rakaatda, Amma yatasaaaluun (an-Nabaʼ) bilan al-Mursalotni bir rakaatda, ad-Duxon bilan Izash shamsu kuvvirat (at-Takvir)ni bir rakaatda (oʻqir edilar)», dedi. Abu Dovud aytdi: Bu Ibn Masʼud (rahimahulloh)ning taʼlifidir.Аббод ибн Мусо бизга ривоят қилди: Исмоил ибн Жаъфар бизга хабар берди, у Исроилдан, у Абу Ишоқдан, у Алқама ва Асваддан ривоят қилди. Иккиси айтди: Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)нинг олдига бир киши келиб: «Мен Муфассални бир ракаатда ўқийман», деди. Шунда у: «Шеърни шошиб ўқигандек шошиб ўқийсанми ёки ёмон хурмони тўккандек (шошиб) тўкасанми?! Лекин Пайғамбар ﷺ ўхшаш сураларни бир ракаатда ўқир эдилар: ар-Раҳмон билан ан-Нажмни бир ракаатда, Иқтарабат (ал-Қамар) билан ал-Ҳоққани бир ракаатда, ат-Тур билан аз-Зориётни бир ракаатда, Изаа вақаат (ал-Воқиа) билан Нун (ал-Қалам)ни бир ракаатда, Саала соил (ал-Маориж) билан ан-Назиотни бир ракаатда, Вайлул лил мутоффифин (ал-Мутоффифин) билан Абасани бир ракаатда, ал-Муддассир билан ал-Муззаммилни бир ракаатда, Ҳал атаа (ал-Инсон) билан Лаа уқсиму би явмил қияама (ал-Қияама)ни бир ракаатда, Амма ятасааалуун (ан-Набаъ) билан ал-Мурсалотни бир ракаатда, ад-Духон билан Изаш шамсу куввират (ат-Таквир)ни бир ракаатда (ўқир эдилар)», деди. Абу Довуд айтди: Бу Ибн Масъуд (раҳимаҳуллоҳ)нинг таълифидир.