حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ فِي آخِرِهِ قَالَ هَذَا يَقُولُ فِي الْوِتْرِ فِي الْقُنُوتِ وَلَمْ يَذْكُرْ أَقُولُهُنَّ فِي الْوِتْرِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَبُو الْحَوْرَاءِ رَبِيعَةُ بْنُ شَيْبَانَ .
Abu Ishoq (rahimahulloh) oʻz isnodi bilan shu maʼnoda rivoyat qildi. Uning oxirida: «Bu (roviy): ‹U vitrda qunutda aytar edi›, dedi», dedi va: «Men ularni vitrda aytaman», (degan soʻzni) zikr qilmadi. Abu Dovud aytadi: Abul-Havroning (ismi) Robiʼa ibn Shaybo dir.Абу Ишоқ (раҳимаҳуллоҳ) ўз исноди билан шу маънода ривоят қилди. Унинг охирида: «Бу (ровий): ‹У витрда қунутда айтар эди›, деди», деди ва: «Мен уларни витрда айтаман», (деган сўзни) зикр қилмади. Абу Довуд айтади: Абул-Ҳавронинг (исми) Робиъа ибн Шайбо дир.