حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عَمْرٍو الْفَزَارِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ فِي آخِرِ وِتْرِهِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هِشَامٌ أَقْدَمُ شَيْخٍ لِحَمَّادٍ وَبَلَغَنِي عَنْ يَحْيَى بْنِ مَعِينٍ أَنَّهُ قَالَ لَمْ يَرْوِ عَنْهُ غَيْرُ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَنَتَ - يَعْنِي فِي الْوِتْرِ - قَبْلَ الرُّكُوعِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى عِيسَى بْنُ يُونُسَ هَذَا الْحَدِيثَ أَيْضًا عَنْ فِطْرِ بْنِ خَلِيفَةَ عَنْ زُبَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُبَىٍّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ وَرُوِيَ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ زُبَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَنَتَ فِي الْوِتْرِ قَبْلَ الرُّكُوعِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ حَدِيثُ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ رَوَاهُ يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَزْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَذْكُرِ الْقُنُوتَ وَلاَ ذَكَرَ أُبَيًّا وَكَذَلِكَ رَوَاهُ عَبْدُ الأَعْلَى وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ وَسَمَاعُهُ بِالْكُوفَةِ مَعَ عِيسَى بْنِ يُونُسَ وَلَمْ يَذْكُرُوا الْقُنُوتَ وَقَدْ رَوَاهُ أَيْضًا هِشَامٌ الدَّسْتَوَائِيُّ وَشُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ وَلَمْ يَذْكُرَا الْقُنُوتَ وَحَدِيثُ زُبَيْدٍ رَوَاهُ سُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ وَشُعْبَةُ وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ وَجَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ كُلُّهُمْ عَنْ زُبَيْدٍ لَمْ يَذْكُرْ أَحَدٌ مِنْهُمُ الْقُنُوتَ إِلاَّ مَا رُوِيَ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ زُبَيْدٍ فَإِنَّهُ قَالَ فِي حَدِيثِهِ إِنَّهُ قَنَتَ قَبْلَ الرُّكُوعِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَلَيْسَ هُوَ بِالْمَشْهُورِ مِنْ حَدِيثِ حَفْصٍ نَخَافُ أَنْ يَكُونَ عَنْ حَفْصٍ عَنْ غَيْرِ مِسْعَرٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَيُرْوَى أَنَّ أُبَيًّا كَانَ يَقْنُتُ فِي النِّصْفِ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ .
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ vitrlarining oxirida shunday der edilar: «Allohumma inniy aʼuzu birizooka min saxotika, va bimuofaatika min uqubatika, va aʼuzu bika minka, laa uhsiy sanaaan alayka, anta kamaa asnayta alaa nafsika (Ey Alloh, men Sening gʻazabingdan rizongga, jazoyingdan ofiyatingga panoh tilayman va Sendan Senga panoh tilayman. Senga loyiq maqtovni sanab adoga yetkaza olmasman. Sen Oʻzingni qanday maqtagan boʻlsang, shundaysan)». Abu Dovud aytadi: Hishom Hammodning eng qadimgi ustozidir. Menga Yahyo ibn Maʼindan yetib kelishicha, u: «Undan Hammod ibn Salama dan boshqa hech kim rivoyat qilmagan», degan. Abu Dovud aytadi: Iso ibn Yunus, Said ibn Abu Arubadan, u Qatodadan, u Said ibn Abdurahmon ibn Abzodan, u otasidan, u Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildiki, Rasululloh ﷺ — yaʼni vitrda — rukudan oldin qunut qildilar. Abu Dovud aytadi: Iso ibn Yunus bu hadisni Fitr ibn Xalifadan, u Zubayddan, u Said ibn Abdurahmon ibn Abzodan, u otasidan, u Ubaydan, u Nabiy ﷺdan ham xuddi shunday rivoyat qildi. Yana Hafs ibn Gʻiyosdan, u Misʼardan, u Zubayddan, u Said ibn Abdurahmon ibn Abzodan, u otasidan, u Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ vitrda rukudan oldin qunut qildilar. Abu Dovud aytadi: Saidning Qatodadan (qilgan) hadisini Yazid ibn Zurayʼ Saiddan, u Qatodadan, u Azradan, u Said ibn Abdurahmon ibn Abzodan, u otasidan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildi; (bunda) qunutni zikr qilmadi va Ubayni ham zikr qilmadi. Shuningdek, uni Abdulaʼlo va Muhammad ibn Bishr al-Abdiy ham rivoyat qildilar — uning samoʼi (eshitishi) Kufada Iso ibn Yunus bilan birga edi — va ular qunutni zikr qilmadilar. Uni Hishom ad-Dastavoiy va Shuʼba ham Qatodadan rivoyat qildilar va ikkovi qunutni zikr qilmadilar. Zubaydning hadisini esa Sulaymon al-Aʼmash, Shuʼba, Abdulmalik ibn Abu Sulaymon va Jarir ibn Hozim — bularning barchasi Zubayddan rivoyat qildilar — ulardan hech biri qunutni zikr qilmadi, faqat Hafs ibn Gʻiyosdan, u Misʼardan, u Zubayddan (qilingan) rivoyatdagina (zikr qilingan); chunki u oʻz hadisida: «U rukudan oldin qunut qildi», dedi. Abu Dovud aytadi: Bu Hafsning mashhur hadisidan emas. Biz uni Hafsdan, Misʼardan boshqa (rovi)dan boʻlishidan qoʻrqamiz. Abu Dovud aytadi: Ubay (roziyallohu anhu) Ramazon oyining yarmida qunut qilar edi, deb rivoyat qilinadi.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ витрларининг охирида шундай дер эдилар: «Аллоҳумма инний аъузу биризоока мин сахотика, ва бимуофаатика мин уқубатика, ва аъузу бика минка, лаа уҳсий санааан алайка, анта камаа аснайта алаа нафсика (Эй Аллоҳ, мен Сенинг ғазабингдан ризонгга, жазойингдан офиятингга паноҳ тилайман ва Сендан Сенга паноҳ тилайман. Сенга лойиқ мақтовни санаб адога етказа олмасман. Сен Ўзингни қандай мақтаган бўлсанг, шундайсан)». Абу Довуд айтади: Ҳишом Ҳаммоднинг энг қадимги устозидир. Менга Яҳё ибн Маъиндан етиб келишича, у: «Ундан Ҳаммод ибн Салама дан бошқа ҳеч ким ривоят қилмаган», деган. Абу Довуд айтади: Исо ибн Юнус, Саид ибн Абу Арубадан, у Қатодадан, у Саид ибн Абдураҳмон ибн Абзодан, у отасидан, у Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Расулуллоҳ ﷺ — яъни витрда — рукудан олдин қунут қилдилар. Абу Довуд айтади: Исо ибн Юнус бу ҳадисни Фитр ибн Халифадан, у Зубайддан, у Саид ибн Абдураҳмон ибн Абзодан, у отасидан, у Убайдан, у Набий ﷺдан ҳам худди шундай ривоят қилди. Яна Ҳафс ибн Ғиёсдан, у Мисъардан, у Зубайддан, у Саид ибн Абдураҳмон ибн Абзодан, у отасидан, у Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ витрда рукудан олдин қунут қилдилар. Абу Довуд айтади: Саиднинг Қатодадан (қилган) ҳадисини Язид ибн Зурайъ Саиддан, у Қатодадан, у Азрадан, у Саид ибн Абдураҳмон ибн Абзодан, у отасидан, у Набий ﷺдан ривоят қилди; (бунда) қунутни зикр қилмади ва Убайни ҳам зикр қилмади. Шунингдек, уни Абдулаъло ва Муҳаммад ибн Бишр ал-Абдий ҳам ривоят қилдилар — унинг самўи (эшитиши) Куфада Исо ибн Юнус билан бирга эди — ва улар қунутни зикр қилмадилар. Уни Ҳишом ад-Даставоий ва Шуъба ҳам Қатодадан ривоят қилдилар ва иккови қунутни зикр қилмадилар. Зубайднинг ҳадисини эса Сулаймон ал-Аъмаш, Шуъба, Абдулмалик ибн Абу Сулаймон ва Жарир ибн Ҳозим — буларнинг барчаси Зубайддан ривоят қилдилар — улардан ҳеч бири қунутни зикр қилмади, фақат Ҳафс ибн Ғиёсдан, у Мисъардан, у Зубайддан (қилинган) ривоятдагина (зикр қилинган); чунки у ўз ҳадисида: «У рукудан олдин қунут қилди», деди. Абу Довуд айтади: Бу Ҳафснинг машҳур ҳадисидан эмас. Биз уни Ҳафсдан, Мисъардан бошқа (рови)дан бўлишидан қўрқамиз. Абу Довуд айтади: Убай (розияллоҳу анҳу) Рамазон ойининг ярмида қунут қилар эди, деб ривоят қилинади.