حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كِتَابَ الصَّدَقَةِ فَلَمْ يُخْرِجْهُ إِلَى عُمَّالِهِ حَتَّى قُبِضَ فَقَرَنَهُ بِسَيْفِهِ فَعَمِلَ بِهِ أَبُو بَكْرٍ حَتَّى قُبِضَ ثُمَّ عَمِلَ بِهِ عُمَرُ حَتَّى قُبِضَ فَكَانَ فِيهِ " فِي خَمْسٍ مِنَ الإِبِلِ شَاةٌ وَفِي عَشْرٍ شَاتَانِ وَفِي خَمْسَ عَشَرَةَ ثَلاَثُ شِيَاهٍ وَفِي عِشْرِينَ أَرْبَعُ شِيَاهٍ وَفِي خَمْسٍ وَعِشْرِينَ ابْنَةُ مَخَاضٍ إِلَى خَمْسٍ وَثَلاَثِينَ فَإِنْ زَادَتْ وَاحِدَةً فَفِيهَا ابْنَةُ لَبُونٍ إِلَى خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةً فَفِيهَا حِقَّةٌ إِلَى سِتِّينَ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةً فَفِيهَا جَذَعَةٌ إِلَى خَمْسٍ وَسَبْعِينَ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةً فَفِيهَا ابْنَتَا لَبُونٍ إِلَى تِسْعِينَ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةً فَفِيهَا حِقَّتَانِ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ كَانَتِ الإِبِلُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ فَفِي كُلِّ خَمْسِينَ حِقَّةٌ وَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ ابْنَةُ لَبُونٍ وَفِي الْغَنَمِ فِي كُلِّ أَرْبَعِينَ شَاةً شَاةٌ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِنْ زَادَتْ وَاحِدَةً فَشَاتَانِ إِلَى مِائَتَيْنِ فَإِنْ زَادَتْ وَاحِدَةً عَلَى الْمِائَتَيْنِ فَفِيهَا ثَلاَثُ شِيَاهٍ إِلَى ثَلاَثِمِائَةٍ فَإِنْ كَانَتِ الْغَنَمُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ فَفِي كُلِّ مِائَةِ شَاةٍ شَاةٌ وَلَيْسَ فِيهَا شَىْءٌ حَتَّى تَبْلُغَ الْمِائَةَ وَلاَ يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ وَلاَ يُجْمَعُ بَيْنَ مُتَفَرِّقٍ مَخَافَةَ الصَّدَقَةِ وَمَا كَانَ مِنْ خَلِيطَيْنِ فَإِنَّهُمَا يَتَرَاجَعَانِ بَيْنَهُمَا بِالسَّوِيَّةِ وَلاَ يُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ هَرِمَةٌ وَلاَ ذَاتُ عَيْبٍ " . قَالَ وَقَالَ الزُّهْرِيُّ إِذَا جَاءَ الْمُصَدِّقُ قُسِمَتِ الشَّاءُ أَثْلاَثًا ثُلُثًا شِرَارًا وَثُلُثًا خِيَارًا وَثُلُثًا وَسَطًا فَأَخَذَ الْمُصَدِّقُ مِنَ الْوَسَطِ وَلَمْ يَذْكُرِ الزُّهْرِيُّ الْبَقَرَ .
Solim otasidan (Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan) rivoyat qiladi: U aytdi: Rasululloh ﷺ sadaqa (zakot) maktubini yozdilar, ammo uni oʻz amaldorlariga chiqarmasdan vafot etdilar. Uni qilichlariga qoʻshib qoʻygan edilar. Bas, Abu Bakr (roziyallohu anhu) vafot etguniga qadar unga amal qildi, soʻng Umar (roziyallohu anhu) vafot etguniga qadar unga amal qildi. Unda shunday (yozilgan) edi: «Besh tuyada bitta qoʻy, oʻnta tuyada ikkita qoʻy, oʻn beshta tuyada uchta qoʻy, yigirmata tuyada toʻrtta qoʻy, yigirma beshta tuyada oʻttiz beshtagacha bir yoshli ona tuya (ibnatu maxoz). Agar bittaga oshsa, qirq beshtagacha unda bintu labun bor. Agar bittaga oshsa, oltmishtagacha unda hiqqa bor. Agar bittaga oshsa, etmish beshtagacha unda jazaʼa bor. Agar bittaga oshsa, toʻqsontagacha unda ikkita bintu labun bor. Agar bittaga oshsa, bir yuz yigirmatagacha unda ikkita hiqqa bor. Agar tuyalar bundan koʻp boʻlsa, har elliktada bitta hiqqa va har qirqtada bitta bintu labun bor. Qoʻylarda esa, bir yuz yigirmatagacha har qirq qoʻyda bitta qoʻy bor. Agar bittaga oshsa, ikki yuztagacha ikkita qoʻy. Agar ikki yuztadan bittaga oshsa, uch yuztagacha unda uchta qoʻy bor. Agar qoʻylar bundan koʻp boʻlsa, har yuz qoʻyda bitta qoʻy bor. Yuztaga yetmaguncha unda hech narsa (zakot) yoʻq. Sadaqa(dan qochish)dan qoʻrqib, jamlanganlar ajratilmaydi va ajralganlar jamlanmaydi. Ikki sherikning (moli) boʻlsa, ular oʻrtalarida teng baravar hisob-kitob qiladilar. Sadaqada qari (chorva) ham, ayblisi ham olinmaydi». (Roviy) aytadi: Az-Zuhriy aytdi: «Sadaqa yigʻuvchi kelganda, qoʻylar uchga boʻlinadi — uchdan biri yomonlari, uchdan biri yaxshilari va uchdan biri oʻrtachalari, soʻng sadaqa yigʻuvchi oʻrtachalaridan oladi». Az-Zuhriy qoramolni zikr qilmadi.Солим отасидан (Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан) ривоят қилади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ садақа (закот) мактубини ёздилар, аммо уни ўз амалдорларига чиқармасдан вафот этдилар. Уни қиличларига қўшиб қўйган эдилар. Бас, Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) вафот этгунига қадар унга амал қилди, сўнг Умар (розияллоҳу анҳу) вафот этгунига қадар унга амал қилди. Унда шундай (ёзилган) эди: «Беш туяда битта қўй, ўнта туяда иккита қўй, ўн бешта туяда учта қўй, йигирмата туяда тўртта қўй, йигирма бешта туяда ўттиз бештагача бир ёшли она туя (ибнату махоз). Агар биттага ошса, қирқ бештагача унда бинту лабун бор. Агар биттага ошса, олтмиштагача унда ҳиққа бор. Агар биттага ошса, этмиш бештагача унда жазаъа бор. Агар биттага ошса, тўқсонтагача унда иккита бинту лабун бор. Агар биттага ошса, бир юз йигирматагача унда иккита ҳиққа бор. Агар туялар бундан кўп бўлса, ҳар элликтада битта ҳиққа ва ҳар қирқтада битта бинту лабун бор. Қўйларда эса, бир юз йигирматагача ҳар қирқ қўйда битта қўй бор. Агар биттага ошса, икки юзтагача иккита қўй. Агар икки юзтадан биттага ошса, уч юзтагача унда учта қўй бор. Агар қўйлар бундан кўп бўлса, ҳар юз қўйда битта қўй бор. Юзтага етмагунча унда ҳеч нарса (закот) йўқ. Садақа(дан қочиш)дан қўрқиб, жамланганлар ажратилмайди ва ажралганлар жамланмайди. Икки шерикнинг (моли) бўлса, улар ўрталарида тенг баравар ҳисоб-китоб қиладилар. Садақада қари (чорва) ҳам, айблиси ҳам олинмайди». (Ровий) айтади: Аз-Зуҳрий айтди: «Садақа йиғувчи келганда, қўйлар учга бўлинади — учдан бири ёмонлари, учдан бири яхшилари ва учдан бири ўртачалари, сўнг садақа йиғувчи ўртачаларидан олади». Аз-Зуҳрий қорамолни зикр қилмади.