حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، زَعَمَ أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَدَاهُ بِمِائَةٍ مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ - يَعْنِي دِيَةَ الأَنْصَارِيِّ الَّذِي قُتِلَ بِخَيْبَرَ .
Bushayr ibn Yasor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, ansorlardan Sahl ibn Abu Hasma degan bir kishi unga xabar berdiki, Nabiy ﷺ unga sadaqa tuyalaridan yuzta tuyani diyat sifatida berdilar — yaʼni Xaybarda oʻldirilgan ansoriy kishining diyatini.Бушайр ибн Ясор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, ансорлардан Саҳл ибн Абу Ҳасма деган бир киши унга хабар бердики, Набий ﷺ унга садақа туяларидан юзта туяни дият сифатида бердилар — яъни Хайбарда ўлдирилган ансорий кишининг диятини.