حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ عُقْبَةَ الْفَزَارِيِّ، عَنْ سَمُرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْمَسَائِلُ كُدُوحٌ يَكْدَحُ بِهَا الرَّجُلُ وَجْهَهُ فَمَنْ شَاءَ أَبْقَى عَلَى وَجْهِهِ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَ إِلاَّ أَنْ يَسْأَلَ الرَّجُلُ ذَا سُلْطَانٍ أَوْ فِي أَمْرٍ لاَ يَجِدُ مِنْهُ بُدًّا " .
Samura ibn Jundub (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: U zot: «Soʻrashlar — yirtiqlardir, kishi ular bilan oʻz yuzini tirnaydi. Bas, kimki xohlasa oʻz yuzini (butun) saqlab qolsin, kimki xohlasa (uni) tark etsin. Magar kishi hokimdan (sulton) soʻrasa yoxud undan iloji boʻlmaydigan bir ish (ehtiyoj)da soʻrasa bundan mustasno», dedilar.Самура ибн Жундуб (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинади: У зот: «Сўрашлар — йиртиқлардир, киши улар билан ўз юзини тирнайди. Бас, кимки хоҳласа ўз юзини (бутун) сақлаб қолсин, кимки хоҳласа (уни) тарк этсин. Магар киши ҳокимдан (султон) сўраса ёхуд ундан иложи бўлмайдиган бир иш (эҳтиёж)да сўраса бундан мустасно», дедилар.