حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ قَالَ لِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ: مَا اسْمُكَ؟ فَقُلْتُ: شُعْبَةُ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو شُعْبَةَ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ الْمُزَنِيِّ، وَرَأَى رَجُلاً لَطَمَ غُلاَمَهُ، فَقَالَ: أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الصُّورَةَ مُحَرَّمَةٌ؟ رَأَيْتُنِي وَإِنِّي سَابِعُ سَبْعَةِ إِخْوَةٍ، عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، مَا لَنَا إِلاَّ خَادِمٌ، فَلَطَمَهُ أَحَدُنَا، فَأَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ نُعْتِقَهُ.
Suvayd ibn Muqarrin al-Muzaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u bir kishining oʻz gʻulomining yuziga tarsaki urganini koʻrib: «Yuzga urish harom qilinganini bilmaysanmi? Men Rasululloh ﷺ zamonlarida yetti aka-ukaning yettinchisi edim, bizda faqat bitta xizmatkor bor edi. Bizdan biri uning yuziga tarsaki urgan edi, Nabiy ﷺ bizni uni ozod qilishga buyurdilar», dedi.