حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ الرَّبِيعِ أَبُو خِدَاشٍ حَدَّثَنَا وَاصِلٌ مَوْلَى أَبِي عُيَيْنَةَ عَنْ بَشَّارِ بْنِ أَبِي سَيْفٍ الْجَرْمِيِّ عَنْ عِيَاضِ بْنِ غُطَيْفٍ قَالَدَخَلْنَا عَلَى أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ الْجَرَّاحِ نَعُودُهُ مِنْ شَكْوًى أَصَابَهُ وَامْرَأَتُهُ تُحَيْفَةُ قَاعِدَةٌ عِنْدَ رَأْسِهِ قُلْتُ كَيْفَ بَاتَ أَبُو عُبَيْدَةَ قَالَتْ وَاللَّهِ لَقَدْ بَاتَ بِأَجْرٍ فَقَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ مَا بِتُّ بِأَجْرٍ وَكَانَ مُقْبِلًا بِوَجْهِهِ عَلَى الْحَائِطِ فَأَقْبَلَ عَلَى الْقَوْمِ بِوَجْهِهِ فَقَالَ أَلَا تَسْأَلُونَنِي عَمَّا قُلْتُ قَالُوا مَا أَعْجَبَنَا مَا قُلْتَ فَنَسْأَلُكَ عَنْهُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَنْفَقَ نَفَقَةً فَاضِلَةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبِسَبْعِ مِائَةٍ وَمَنْ أَنْفَقَ عَلَى نَفْسِهِ وَأَهْلِهِ أَوْ عَادَ مَرِيضًا أَوْ مَازَ أَذًى فَالْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا وَالصَّوْمُ جُنَّةٌ مَا لَمْ يَخْرِقْهَا وَمَنْ ابْتَلَاهُ اللَّهُ بِبَلَاءٍ فِي جَسَدِهِ فَهُوَ لَهُ حِطَّةٌ
Iyoz ibn Gʻutayf (rahimahulloh) aytdi: Biz Abu Ubayda ibn al-Jarrohning huzuriga, uni yetgan kasalligidan yoʻqlagani kirdik. Xotini Tuhayfa boshi tomonida oʻtirgan edi. Men: «Abu Ubayda kechani qanday oʻtkazdi?» dedim. U: «Allohga qasamki, u kechani ajr bilan oʻtkazdi», dedi. Abu Ubayda esa — u yuzini devorga qaratgan edi — : «Men kechani ajr bilan oʻtkazganim yoʻq», dedi. Soʻng qavmga yuzlanib: «Men aytgan (soʻz) haqida mendan soʻramaysizlarmi?» dedi. Ular: «Aytganingiz bizni qiziqtirmadiki, sizdan uni soʻrasak», dedilar. U dedi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Kim Alloh yoʻlida ortiqcha (molidan) nafaqa qilsa, (savobi) yetti yuz barobardir; kim oʻziga va ahliga sarflasa yoki bemorni yoʻqlasa yoki (yoʻldan) ozorni olib tashlasa, yaxshilik oʻn barobardir. Roʻza — qalqondir, toki uni yirtmagan boʻlsa. Kimni Alloh badanidagi bir balo bilan sinasa, bu unga (gunohlarini) toʻkishdir».Иёз ибн Ғутайф (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Биз Абу Убайда ибн ал-Жарроҳнинг ҳузурига, уни етган касаллигидан йўқлагани кирдик. Хотини Туҳайфа боши томонида ўтирган эди. Мен: «Абу Убайда кечани қандай ўтказди?» дедим. У: «Аллоҳга қасамки, у кечани ажр билан ўтказди», деди. Абу Убайда эса — у юзини деворга қаратган эди — : «Мен кечани ажр билан ўтказганим йўқ», деди. Сўнг қавмга юзланиб: «Мен айтган (сўз) ҳақида мендан сўрамайсизларми?» деди. Улар: «Айтганингиз бизни қизиқтирмадики, сиздан уни сўрасак», дедилар. У деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Ким Аллоҳ йўлида ортиқча (молидан) нафақа қилса, (савоби) етти юз баробардир; ким ўзига ва аҳлига сарфласа ёки беморни йўқласа ёки (йўлдан) озорни олиб ташласа, яхшилик ўн баробардир. Рўза — қалқондир, токи уни йиртмаган бўлса. Кимни Аллоҳ баданидаги бир бало билан синаса, бу унга (гуноҳларини) тўкишдир».