حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَمَرَّ عُمَرُ عَلَى حَسَّانَ وَهُوَ يُنْشِدُ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَهْ قَالَ لَهُ حَسَّانُ قَدْ كُنْتُ أُنْشِدُ وَفِيهِ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ قَالَ فَانْصَرَفَ عُمَرُ وَهُوَ يَعْرِفُ أَنَّهُ يُرِيدُ رَسُولَ اللَّهِ
Saʼid ibn Musayyib aytdi: Umar masjidda sheʼr aytayotgan Hassonning yonidan oʻtdi va: «Toʻxta!», dedi. Hasson unga: «Men bu yerda sendan yaxshiroq zot boʻlgan holda ham sheʼr aytar edim», dedi. U aytdi: Bas, Umar u Rasullullohni nazarda tutayotganini bilgan holda burilib ketdi.Саъид ибн Мусаййиб айтди: Умар масжидда шеър айтаётган Ҳассоннинг ёнидан ўтди ва: «Тўхта!», деди. Ҳассон унга: «Мен бу ерда сендан яхшироқ зот бўлган ҳолда ҳам шеър айтар эдим», деди. У айтди: Бас, Умар у Расуллуллоҳни назарда тутаётганини билган ҳолда бурилиб кетди.