حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَأَنْشَدَ حَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَمَرَّ عُمَرُ بِهِ فَلَحَظَهُ فَقَالَ حَسَّانُ وَاللَّهِ لَقَدْ أَنْشَدْتُ فِيهِ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ فَخَشِيَ أَنْ يَرْمِيَهُ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَازَ وَتَرَكَهُ
Ibn Musayyib aytdi: Hasson ibn Sobit masjidda boʻlgan holda sheʼr aytdi. Umar uning yonidan oʻtib, unga (norozilik bilan) qaradi. Shunda Hasson: «Allohga qasamki, men bu yerda sendan yaxshiroq zot boʻlgan holda ham sheʼr aytganman», dedi. (Umar) u Rasululloh ﷺni (dalil qilib) oʻziga otishidan qoʻrqdi, bas, oʻtib ketdi va uni tark qildi.Ибн Мусаййиб айтди: Ҳассон ибн Собит масжидда бўлган ҳолда шеър айтди. Умар унинг ёнидан ўтиб, унга (норозилик билан) қаради. Шунда Ҳассон: «Аллоҳга қасамки, мен бу ерда сендан яхшироқ зот бўлган ҳолда ҳам шеър айтганман», деди. (Умар) у Расулуллоҳ ﷺни (далил қилиб) ўзига отишидан қўрқди, бас, ўтиб кетди ва уни тарк қилди.