حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَمَرَّ عُمَرُ عَلَى حَسَّانَ وَهُوَ يُنْشِدُ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَهْ قَالَ لَهُ حَسَّانُ قَدْ كُنْتُ أُنْشِدُ وَفِيهِ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ قَالَ فَانْصَرَفَ عُمَرُ وَهُوَ يَعْرِفُ أَنَّهُ يُرِيدُ رَسُولَ اللَّهِ
Saʼid ibn Musayyib aytdi: Umar masjidda sheʼr aytayotgan Hassonning yonidan oʻtdi va: «Toʻxta!», dedi. Hasson unga: «Men bu yerda sendan yaxshiroq zot boʻlgan holda ham sheʼr aytar edim», dedi. U aytdi: Bas, Umar u Rasullullohni nazarda tutayotganini bilgan holda burilib ketdi.Саъид ибн Мусаййиб айтди: Умар масжидда шеър айтаётган Ҳассоннинг ёнидан ўтди ва: «Тўхта!», деди. Ҳассон унга: «Мен бу ерда сендан яхшироқ зот бўлган ҳолда ҳам шеър айтар эдим», деди. У айтди: Бас, Умар у Расуллуллоҳни назарда тутаётганини билган ҳолда бурилиб кетди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَأَنْشَدَ حَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَمَرَّ عُمَرُ بِهِ فَلَحَظَهُ فَقَالَ حَسَّانُ وَاللَّهِ لَقَدْ أَنْشَدْتُ فِيهِ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْكَ فَخَشِيَ أَنْ يَرْمِيَهُ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَازَ وَتَرَكَهُ
Ibn Musayyib aytdi: Hasson ibn Sobit masjidda boʻlgan holda sheʼr aytdi. Umar uning yonidan oʻtib, unga (norozilik bilan) qaradi. Shunda Hasson: «Allohga qasamki, men bu yerda sendan yaxshiroq zot boʻlgan holda ham sheʼr aytganman», dedi. (Umar) u Rasululloh ﷺni (dalil qilib) oʻziga otishidan qoʻrqdi, bas, oʻtib ketdi va uni tark qildi.Ибн Мусаййиб айтди: Ҳассон ибн Собит масжидда бўлган ҳолда шеър айтди. Умар унинг ёнидан ўтиб, унга (норозилик билан) қаради. Шунда Ҳассон: «Аллоҳга қасамки, мен бу ерда сендан яхшироқ зот бўлган ҳолда ҳам шеър айтганман», деди. (Умар) у Расулуллоҳ ﷺни (далил қилиб) ўзига отишидан қўрқди, бас, ўтиб кетди ва уни тарк қилди.