حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ عِيسَى بْنَ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَخْبَرَهُ أَنَّ عُمَيْرَ بْنَ سَلَمَةَ الضَّمْرِيَّ أَخْبَرَهُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَهْزٍأَنَّهُ خَرَجَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كَانُوا فِي بَعْضِ وَادِي الرَّوْحَاءِ وَجَدَ النَّاسُ حِمَارَ وَحْشٍ عَقِيرًا فَذَكَرُوا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَقِرُّوهُ حَتَّى يَأْتِيَ صَاحِبُهُ فَأَتَى الْبَهْزِيُّ وَكَانَ صَاحِبَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ شَأْنَكُمْ بِهَذَا الْحِمَارِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ فَقَسَمَهُ فِي الرِّفَاقِ وَهُمْ مُحْرِمُونَ قَالَ ثُمَّ مَرَرْنَا حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْأُثَايَةِ إِذَا نَحْنُ بِظَبْيٍ حَاقِفٍ فِي ظِلٍّ فِيهِ سَهْمٌ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا أَنْ يَقِفَ عِنْدَهُ حَتَّى يُجِيزَ النَّاسُ عَنْهُ
Bahz (qabilasi)dan bir kishidan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺ bilan birga Makkani koʻzlab chiqdi. Ular Ravho vodiysining bir yerida boʻlganlarida, odamlar yaralangan bir yovvoyi eshakni topib qolishdi va buni Nabiy ﷺga zikr qilishdi. U zot: «Uni egasi kelgunicha oʻz holida qoldiringlar», dedilar. Soʻng uning egasi boʻlmish Bahziy kelib: «Yo Rasululloh, bu eshak sizlarga (boʻlsin)», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ Abu Bakrga buyurdilar, u esa uni yoʻldoshlar orasida taqsimladi — ular ehromda edilar. (Rovi) aytdi: Soʻng biz yurib ketdik. Usoyaga yetganimizda, soyada gʻujanak boʻlib yotgan, badanida oʻq bor bir kiyikni koʻrdik. Shunda Nabiy ﷺ bir kishiga odamlar oʻtib ketgunicha uning yonida turishni buyurdilar.Баҳз (қабиласи)дан бир кишидан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Маккани кўзлаб чиқди. Улар Равҳо водийсининг бир ерида бўлганларида, одамлар яраланган бир ёввойи эшакни топиб қолишди ва буни Набий ﷺга зикр қилишди. У зот: «Уни эгаси келгунича ўз ҳолида қолдиринглар», дедилар. Сўнг унинг эгаси бўлмиш Баҳзий келиб: «Ё Расулуллоҳ, бу эшак сизларга (бўлсин)», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Абу Бакрга буюрдилар, у эса уни йўлдошлар орасида тақсимлади — улар эҳромда эдилар. (Рови) айтди: Сўнг биз юриб кетдик. Усояга етганимизда, сояда ғужанак бўлиб ётган, баданида ўқ бор бир кийикни кўрдик. Шунда Набий ﷺ бир кишига одамлар ўтиб кетгунича унинг ёнида туришни буюрдилар.