حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ أَنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ السَّائِبِ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ أَخْبَرَأَنَّ أَبَا لُبَابَةَ بْنَ عَبْدِ الْمُنْذِرِ لَمَّا تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ مِنْ تَوْبَتِي أَنْ أَهْجُرَ دَارَ قَوْمِي وَأُسَاكِنَكَ وَإِنِّي أَنْخَلِعُ مِنْ مَالِي صَدَقَةً لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجْزِئُ عَنْكَ الثُّلُثُ
Husayn ibn Soib ibn Abu Luboba xabar berdiki, Alloh Abu Luboba ibn Abdulmunzirning tavbasini qabul qilganida, u: «Yo Rasululloh, tavbamning (belgilaridan biri) — qavmimning yurtini tark etib, siz bilan birga turishim va molimdan butunlay ajralib, uni Alloh va Uning Rasuliga sadaqa qilishimdir», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sendan uchdan biri kifoya qiladi», dedilar.Ҳусайн ибн Соиб ибн Абу Лубоба хабар бердики, Аллоҳ Абу Лубоба ибн Абдулмунзирнинг тавбасини қабул қилганида, у: «Ё Расулуллоҳ, тавбамнинг (белгиларидан бири) — қавмимнинг юртини тарк этиб, сиз билан бирга туришим ва молимдан бутунлай ажралиб, уни Аллоҳ ва Унинг Расулига садақа қилишимдир», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сендан учдан бири кифоя қилади», дедилар.