حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اقْتُلُوا الْحَيَّاتِ وَاقْتُلُوا ذَا الطُّفْيَتَيْنِ وَالْأَبْتَرَ فَإِنَّهُمَا يُسْقِطَانِ الْحَبَلَ وَيَطْمِسَانِ الْبَصَرَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَرَآنِي أَبُو لُبَابَةَ أَوْ زَيْدُ بْنُ الْخَطَّابِ وَأَنَا أُطَارِدُ حَيَّةً لِأَقْتُلَهَا فَنَهَانِي فَقُلْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَمَرَ بِقَتْلِهِنَّ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ نَهَى بَعْدَ ذَلِكَ عَنْ قَتْلِ ذَوَاتِ الْبُيُوتِقَالَ الزُّهْرِيُّ وَهِيَ الْعَوَامِرُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Ilonlarni oʻldiringlar; zut-tufyatayn (yaʼni orqasida ikki oq chiziq boʻlgan ilon)ni va abtar (dumi kalta ilon)ni oʻldiringlar — chunki ular bola tushishiga sabab boʻladi va koʻzni koʻr qiladi», deganlarini eshitdim. Ibn Umar aytdi: Bir kuni men bir ilonni oʻldirish uchun quvib yurganimda, Abu Luboba yoki Zayd ibn al-Xattob meni koʻrib qoldi va (bundan) qaytardi. Men: «Rasululloh ﷺ ularni oʻldirishga buyurganlar», dedim. U: «Lekin u zot keyinroq uylarda yashaydiganlarini oʻldirishdan qaytardilar», dedi. Zuhriy: «Ular avomirdir», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Илонларни ўлдиринглар; зут-туфятайн (яъни орқасида икки оқ чизиқ бўлган илон)ни ва абтар (думи калта илон)ни ўлдиринглар — чунки улар бола тушишига сабаб бўлади ва кўзни кўр қилади», деганларини эшитдим. Ибн Умар айтди: Бир куни мен бир илонни ўлдириш учун қувиб юрганимда, Абу Лубоба ёки Зайд ибн ал-Хаттоб мени кўриб қолди ва (бундан) қайтарди. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ уларни ўлдиришга буюрганлар», дедим. У: «Лекин у зот кейинроқ уйларда яшайдиганларини ўлдиришдан қайтардилар», деди. Зуҳрий: «Улар авомирдир», деди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَقُولُ اقْتُلُوا الْحَيَّةَ وَاقْتُلُوا ذَا الطُّفْيَتَيْنِ وَالْأَبْتَرَ فَإِنَّهُمَا يَلْتَمِعَانِ الْبَصَرَ وَيَسْتَسْقِطَانِ الْحَبَلَ قَالَ فَكُنْتُ لَا أَرَى حَيَّةً إِلَّا قَتَلْتُهَا قَالَ لِي أَبُو لُبَابَةَ بْنُ عَبْدِ الْمُنْذِرِ أَلَا تَفْتَحُ بَيْنِي وَبَيْنَكَ خَوْخَةٌ فَقُلْتُ بَلَى قَالَ فَقُمْتُ أَنَا وَهُوَ فَفَتَحْنَاهَا فَخَرَجَتْ حَيَّةٌ فَعَدَوْتُ عَلَيْهَا لِأَقْتُلَهَا فَقَالَ لِي مَهْلًا فَقُلْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَمَرَ بِقَتْلِهِنَّ قَالَ إِنَّهُ قَدْ نَهَى عَنْ قَتْلِ ذَوَاتِ الْبُيُوتِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺning minbar ustida: «Ilonni oʻldiringlar; zut-tufyatayn va abtarni oʻldiringlar — chunki ular koʻzning nurini oladi va bola tushishiga sabab boʻladi», deganlarini eshitdim. (Ibn Umar) aytdi: Shundan soʻng men qaysi ilonni koʻrsam, oʻldirar edim. Abu Luboba ibn Abdulmunzir menga: «Men bilan sening orangda bir kichik eshik ochsak boʻlmaydimi?» dedi. Men: «Boʻladi», dedim. (Ibn Umar) aytdi: Men va u turib, uni ochdik. Shunda undan bir ilon chiqdi, men uni oʻldirish uchun tashlandim. U menga: «Shoshma!» dedi. Men: «Rasululloh ﷺ ularni oʻldirishga buyurganlar», dedim. U: «U zot uylarda yashaydiganlarini oʻldirishdan qaytardilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг минбар устида: «Илонни ўлдиринглар; зут-туфятайн ва абтарни ўлдиринглар — чунки улар кўзнинг нурини олади ва бола тушишига сабаб бўлади», деганларини эшитдим. (Ибн Умар) айтди: Шундан сўнг мен қайси илонни кўрсам, ўлдирар эдим. Абу Лубоба ибн Абдулмунзир менга: «Мен билан сенинг орангда бир кичик эшик очсак бўлмайдими?» деди. Мен: «Бўлади», дедим. (Ибн Умар) айтди: Мен ва у туриб, уни очдик. Шунда ундан бир илон чиқди, мен уни ўлдириш учун ташландим. У менга: «Шошма!» деди. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ уларни ўлдиришга буюрганлар», дедим. У: «У зот уйларда яшайдиганларини ўлдиришдан қайтардилар», деди.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ أَنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ السَّائِبِ بْنِ أَبِي لُبَابَةَ أَخْبَرَأَنَّ أَبَا لُبَابَةَ بْنَ عَبْدِ الْمُنْذِرِ لَمَّا تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ مِنْ تَوْبَتِي أَنْ أَهْجُرَ دَارَ قَوْمِي وَأُسَاكِنَكَ وَإِنِّي أَنْخَلِعُ مِنْ مَالِي صَدَقَةً لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجْزِئُ عَنْكَ الثُّلُثُ

Husayn ibn Soib ibn Abu Luboba xabar berdiki, Alloh Abu Luboba ibn Abdulmunzirning tavbasini qabul qilganida, u: «Yo Rasululloh, tavbamning (belgilaridan biri) — qavmimning yurtini tark etib, siz bilan birga turishim va molimdan butunlay ajralib, uni Alloh va Uning Rasuliga sadaqa qilishimdir», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sendan uchdan biri kifoya qiladi», dedilar.Ҳусайн ибн Соиб ибн Абу Лубоба хабар бердики, Аллоҳ Абу Лубоба ибн Абдулмунзирнинг тавбасини қабул қилганида, у: «Ё Расулуллоҳ, тавбамнинг (белгиларидан бири) — қавмимнинг юртини тарк этиб, сиз билан бирга туришим ва молимдан бутунлай ажралиб, уни Аллоҳ ва Унинг Расулига садақа қилишимдир», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сендан учдан бири кифоя қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ عَنْ عَبْدِ رَبٍّ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ يَأْمُرُ بِقَتْلِ الْحَيَّاتِ كُلِّهِنَّ فَاسْتَأْذَنَهُ أَبُو لُبَابَةَ أَنْ يَدْخُلَ مِنْ خَوْخَةٍ لَهُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَرَآهُمْ يَقْتُلُونَ حَيَّةً فَقَالَ لَهُمْ أَبُو لُبَابَةَ أَمَا بَلَغَكُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ قَتْلِ أُولَاتِ الْبُيُوتِ وَالدُّورِ وَأَمَرَ بِقَتْلِ ذِي الطُّفْيَتَيْنِ وَالْأَبْتَرِ

Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) ilonlarning barchasini oʻldirishga buyurar edi. Abu Luboba undan oʻzlarining kichik eshigidan masjidga kirishga izn soʻradi va ularning bir ilonni oʻldirayotganlarini koʻrib qoldi. Shunda Abu Luboba ularga: «Sizlarga Rasululloh ﷺ uylar va hovlilarda yashaydiganlarini oʻldirishdan qaytarganlari, zut-tufyatayn va abtarni oʻldirishga buyurganlari yetib kelmadimi?» dedi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) илонларнинг барчасини ўлдиришга буюрар эди. Абу Лубоба ундан ўзларининг кичик эшигидан масжидга киришга изн сўради ва уларнинг бир илонни ўлдираётганларини кўриб қолди. Шунда Абу Лубоба уларга: «Сизларга Расулуллоҳ ﷺ уйлар ва ҳовлиларда яшайдиганларини ўлдиришдан қайтарганлари, зут-туфятайн ва абтарни ўлдиришга буюрганлари етиб келмадими?» деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ فَتَحَ بَابًا فَخَرَجَتْ مِنْهُ حَيَّةٌ فَأَمَرَ بِقَتْلِهَا فَقَالَ لَهُ أَبُو لُبَابَةَ لَا تَفْعَلْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ نَهَى عَنْ قَتْلِ الْحَيَّاتِ الَّتِي تَكُونُ فِي الْبُيُوتِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u bir eshikni ochgan edi, undan bir ilon chiqdi. U uni oʻldirishga buyurdi. Shunda Abu Luboba unga: «Bunday qilma, chunki Rasululloh ﷺ uylarda boʻladigan ilonlarni oʻldirishdan qaytarganlar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у бир эшикни очган эди, ундан бир илон чиқди. У уни ўлдиришга буюрди. Шунда Абу Лубоба унга: «Бундай қилма, чунки Расулуллоҳ ﷺ уйларда бўладиган илонларни ўлдиришдан қайтарганлар», деди.