حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ قَالَ حَدَّثَنَا السَّائِبُ بْنُ حُبَيْشٍ عَنْ أَبِي الشَّمَّاخِ الْأَزْدِيِّ عَنِ ابْنِ عَمٍّ لَهُ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّهُ أَتَى مُعَاوِيَةَ فَدَخَلَ عَلَيْهِ وَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ وَلِيَ أَمْرَ النَّاسِ ثُمَّ أَغْلَقَ بَابَهُ دُونَ الْمِسْكِينِ أَوْ الْمَظْلُومِ أَوْ ذِي الْحَاجَةِ أَغْلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ دُونَهُ أَبْوَابَ رَحْمَتِهِ عِنْدَ حَاجَتِهِ وَفَقْرِهِ أَفْقَرَ مَا يَكُونُ إِلَيْهَا
Nabiy ﷺning sahobalaridan boʻlgan bir kishidan rivoyat qilinadi: U Muoviyaning huzuriga kirib, shunday dedi: Men Rasululloh ﷺning: «Kim odamlarning ishiga voliy boʻlib, soʻng eshigini miskindan yoki mazlumdan yoki hojatmanddan berkitsa, Alloh azza va jalla ham uning hojati va faqirligi paytida — u eng muhtoj boʻlgan chogʻida — rahmat eshiklarini undan berkitib qoʻyadi», deganlarini eshitdim.Набий ﷺнинг саҳобаларидан бўлган бир кишидан ривоят қилинади: У Муовиянинг ҳузурига кириб, шундай деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким одамларнинг ишига волий бўлиб, сўнг эшигини мискиндан ёки мазлумдан ёки ҳожатманддан беркитса, Аллоҳ азза ва жалла ҳам унинг ҳожати ва фақирлиги пайтида — у энг муҳтож бўлган чоғида — раҳмат эшикларини ундан беркитиб қўяди», деганларини эшитдим.