حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ الْجُشَمِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيَّ أَطْمَارٌ فَقَالَ هَلْ لَكَ مَالٌ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ مِنْ أَيِّ الْمَالِ قُلْتُ مِنْ كُلِّ الْمَالِ قَدْ آتَانِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ الشَّاءِ وَالْإِبِلِ قَالَ فَلْتُرَ نِعَمُ اللَّهِ وَكَرَامَتُهُ عَلَيْكَ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ شُعْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْأَحْوَصِ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا قَشِفُ الْهَيْئَةِ فَقَالَ هَلْ لَكَ مَالٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ مِنْ أَيِّ الْمَالِ قَالَ قُلْتُ مِنْ كُلِّ الْمَالِ مِنْ الْإِبِلِ وَالرَّقِيقِ وَالْخَيْلِ وَالْغَنَمِ فَقَالَ إِذَا آتَاكَ اللَّهُ مَالًا فَلْيُرَ عَلَيْكَ ثُمَّ قَالَ هَلْ تُنْتِجُ إِبِلُ قَوْمِكَ صِحَاحًا آذَانُهَا فَتَعْمَدُ إِلَى مُوسَى فَتَقْطَعُ آذَانَهَا فَتَقُولُ هَذِهِ بُحُرٌ وَتَشُقُّهَا أَوْ تَشُقُّ جُلُودَهَا وَتَقُولُ هَذِهِ صُرُمٌ وَتُحَرِّمُهَا عَلَيْكَ وَعَلَى أَهْلِكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّ مَا آتَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَكَ وَسَاعِدُ اللَّهِ أَشَدُّ وَمُوسَى اللَّهِ أَحَدُّ وَرُبَّمَا قَالَ سَاعِدُ اللَّهِ أَشَدُّ مِنْ سَاعِدِكَ وَمُوسَى اللَّهِ أَحَدُّ مِنْ مُوسَاكَ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ رَجُلًا نَزَلْتُ بِهِ فَلَمْ يُكْرِمْنِي وَلَمْ يَقْرِنِي ثُمَّ نَزَلَ بِي أَجْزِيهِ بِمَا صَنَعَ أَمْ أَقْرِيهِ قَالَ اقْرِهِ
Abul Ahvas otasidan (roziyallohu anhu) rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ meni eski-tuski kiyimda koʻrdilar-da: «Molu mulking bormi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «Qanday moldan?» dedilar. Men: «Har xil moldan — Alloh azza va jalla menga qoʻy va tuyadan bergan», dedim. U zot: «Allohning neʼmati va karomati sening ustingda koʻrinib tursin», dedilar — soʻng Shuʼbaning hadisiga oʻxshashini zikr qildi. Muhammad ibn Jaʼfar bizga hadis aytdi: Shuʼba bizga Abu Ishoqdan hadis aytdi, u dedi: Men Abul Ahvasning otasidan rivoyat qilib aytganini eshitdim: Men Rasululloh ﷺning oldilariga koʻrinishim qashshoq holda keldim. U zot: «Molu mulking bormi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «Qanday moldan?» dedilar. Men: «Har xil moldan — tuya, qul, ot va qoʻydan», dedim. Shunda u zot: «Alloh senga mol bergan ekan, uning asari ustingda koʻrinib tursin», dedilar. Soʻng: «Qavmingning tuyalari quloqlari butun holda tugʻadimi? Sen esa ustaraga qoʻl urib, ularning quloqlarini kesasan-da: ‹Bular bahiradir›, deysan, ularni yorasan yoki terilarini yorasan-da: ‹Bular surumdir›, deysan va ularni oʻzingga hamda ahlingga harom qilasan?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Alloh azza va jalla senga bergan narsa senikidir. Allohning bilagi kuchliroq va Allohning ustarasi oʻtkirroqdir», dedilar. Baʼzida esa: «Allohning bilagi sening bilagingdan kuchliroq va Allohning ustarasi sening ustarangdan oʻtkirroqdir», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, ayting-chi, men bir kishinikiga tushdim, u meni izzat qilmadi va mehmon qilmadi. Soʻng u menikiga tushdi. Unga qilganining javobini beraymi yoki uni mehmon qilaymi?» dedim. U zot: «Uni mehmon qil», dedilar.Абул Аҳвас отасидан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ мени эски-туски кийимда кўрдилар-да: «Молу мулкинг борми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот: «Қандай молдан?» дедилар. Мен: «Ҳар хил молдан — Аллоҳ азза ва жалла менга қўй ва туядан берган», дедим. У зот: «Аллоҳнинг неъмати ва каромати сенинг устингда кўриниб турсин», дедилар — сўнг Шуъбанинг ҳадисига ўхшашини зикр қилди. Муҳаммад ибн Жаъфар бизга ҳадис айтди: Шуъба бизга Абу Ишоқдан ҳадис айтди, у деди: Мен Абул Аҳваснинг отасидан ривоят қилиб айтганини эшитдим: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига кўринишим қашшоқ ҳолда келдим. У зот: «Молу мулкинг борми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот: «Қандай молдан?» дедилар. Мен: «Ҳар хил молдан — туя, қул, от ва қўйдан», дедим. Шунда у зот: «Аллоҳ сенга мол берган экан, унинг асари устингда кўриниб турсин», дедилар. Сўнг: «Қавмингнинг туялари қулоқлари бутун ҳолда туғадими? Сен эса устарага қўл уриб, уларнинг қулоқларини кесасан-да: ‹Булар баҳирадир›, дейсан, уларни ёрасан ёки териларини ёрасан-да: ‹Булар сурумдир›, дейсан ва уларни ўзингга ҳамда аҳлингга ҳаром қиласан?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла сенга берган нарса сеникидир. Аллоҳнинг билаги кучлироқ ва Аллоҳнинг устараси ўткирроқдир», дедилар. Баъзида эса: «Аллоҳнинг билаги сенинг билагингдан кучлироқ ва Аллоҳнинг устараси сенинг устарангдан ўткирроқдир», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, айтинг-чи, мен бир кишиникига тушдим, у мени иззат қилмади ва меҳмон қилмади. Сўнг у меникига тушди. Унга қилганининг жавобини берайми ёки уни меҳмон қилайми?» дедим. У зот: «Уни меҳмон қил», дедилар.