حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا مَعْرُوفٌ يَعْنِي ابْنَ وَاصِلٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ ابْنَةُ طَلْقٍ امْرَأَةٌ مِنْ الْحَيِّ سَنَةَ تِسْعِينَ عَنْ أَبِي عُمَيْرَةَ قَالَكُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَجَاءَ رَجُلٌ بِطَبَقٍ عَلَيْهِ تَمْرٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذَا أَصَدَقَةٌ أَمْ هَدِيَّةٌ قَالَ صَدَقَةٌ قَالَ فَقَدِّمْهُ إِلَى الْقَوْمِ وَحَسَنٌ صَلَوَاتُ اللَّهِ وَسَلَامُهُ عَلَيْهِ يَتَعَفَّرُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَأَخَذَ الصَّبِيُّ تَمْرَةً فَجَعَلَهَا فِي فِيهِ فَأَدْخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُصْبُعَهُ فِي فِي الصَّبِيِّ فَنَزَعَ التَّمْرَةَ فَقَذَفَ بِهَا ثُمَّ قَالَ إِنَّا آلَ مُحَمَّدٍ لَا تَحِلُّ لَنَا الصَّدَقَةُفَقُلْتُ لِمَعْرُوفٍ أَبُو عُمَيْرٍ جَدُّكَ قَالَ جَدُّ أَبِي قَالَ حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا مَعْرُوفٌ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ طَلْقٍ عَنْ أَبِي عَمِيرَةَ أُسَيْدِ بْنِ مَالِكٍ جَدِّ مَعْرُوفٍ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ

Abu Umayra (roziyallohu anhu) aytdi: «Bir kuni Rasululloh ﷺning huzurlarida oʻtirgan edik. Bir kishi ustida xurmo boʻlgan bir tovoq bilan keldi. Rasululloh ﷺ: ‹Bu nima, sadaqami yoki hadyami?› dedilar. U: ‹Sadaqa›, dedi. U zot: ‹Uni qavmga taqdim qil›, dedilar. Hasan (roziyallohu anhu) esa u zotning oldilarida tuproqqa belanib (oʻynab) yurar edi. Bola bir dona xurmoni olib, ogʻziga soldi. Shunda Nabiy ﷺ barmoqlarini bolaning ogʻziga solib, xurmoni chiqarib oldilar va uni tashladilar, soʻng: ‹Albatta bizga — Muhammadning oilasiga — sadaqa halol emas›, dedilar».Абу Умайра (розияллоҳу анҳу) айтди: «Бир куни Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдик. Бир киши устида хурмо бўлган бир товоқ билан келди. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Бу нима, садақами ёки ҳадями?› дедилар. У: ‹Садақа›, деди. У зот: ‹Уни қавмга тақдим қил›, дедилар. Ҳасан (розияллоҳу анҳу) эса у зотнинг олдиларида тупроққа беланиб (ўйнаб) юрар эди. Бола бир дона хурмони олиб, оғзига солди. Шунда Набий ﷺ бармоқларини боланинг оғзига солиб, хурмони чиқариб олдилар ва уни ташладилар, сўнг: ‹Албатта бизга — Муҳаммаднинг оиласига — садақа ҳалол эмас›, дедилар».