Abdulloh ibn Abbos va Oisha (roziyallohu anhum)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga (vafot ogʻirligi) tushganida, u zot yuzlariga bir chopon tashlay boshladilar. Nafaslari qisilganda, biz uni u zotdan koʻtardik. U zot: «Alloh yahudiylar va nasorolarni laʼnatlasin! Ular paygʻambarlarining qabrlarini masjidlar qilib olishdi», deb turgan edilar. Oisha: «U zot ular qilgan ishning mislidan ogohlantirar edilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Аббос ва Оиша (розияллоҳу анҳум)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга (вафот оғирлиги) тушганида, у зот юзларига бир чопон ташлай бошладилар. Нафаслари қисилганда, биз уни у зотдан кўтардик. У зот: «Аллоҳ яҳудийлар ва насороларни лаънатласин! Улар пайғамбарларининг қабрларини масжидлар қилиб олишди», деб турган эдилар. Оиша: «У зот улар қилган ишнинг мислидан огоҳлантирар эдилар», деди.