Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kirishga izn soʻradi. Uning jiyanlari izn berishini soʻrab, unga qayta-qayta aytaverdilar. U: «Meni maqtab yuborishidan qoʻrqaman», dedi. Unga izn berganida, Ibn Abbos: «Sen bilan sevimlilarga yoʻliqishing orasida faqat ruhning tandan ajralishigina qoldi. Sen Rasululloh ﷺga u zotning ayollari orasida eng suyukligi eding, Rasululloh ﷺ esa faqat pok narsanigina sevar edilar. Abvo kechasi marjoning tushib qolgan va sen haqingda Qurʼondan oyatlar nozil boʻlgan; endi musulmonlarning masjidlaridan biror masjid yoʻqki, unda kechayu kunduz sening uzring tilovat qilinmasa», dedi. Shunda u: «Ey Ibn Abbos, meni maqtashingdan qoʻy. Allohga qasamki, men albatta istardim...», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига киришга изн сўради. Унинг жиянлари изн беришини сўраб, унга қайта-қайта айтавердилар. У: «Мени мақтаб юборишидан қўрқаман», деди. Унга изн берганида, Ибн Аббос: «Сен билан севимлиларга йўлиқишинг орасида фақат руҳнинг тандан ажралишигина қолди. Сен Расулуллоҳ ﷺга у зотнинг аёллари орасида энг суюклиги эдинг, Расулуллоҳ ﷺ эса фақат пок нарсанигина севар эдилар. Абво кечаси маржонинг тушиб қолган ва сен ҳақингда Қуръондан оятлар нозил бўлган; энди мусулмонларнинг масжидларидан бирор масжид йўқки, унда кечаю кундуз сенинг узринг тиловат қилинмаса», деди. Шунда у: «Эй Ибн Аббос, мени мақташингдан қўй. Аллоҳга қасамки, мен албатта истардим...», деди.