حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَامِرٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرِنِي الْخَاتَمَ الَّذِي بَيْنَ كَتِفَيْكَ فَإِنِّي مِنْ أَطَبِّ النَّاسِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أُرِيكَ آيَةً قَالَ بَلَى قَالَ فَنَظَرَ إِلَى نَخْلَةٍ فَقَالَ ادْعُ ذَلِكَ الْعِذْقَ قَالَ فَدَعَاهُ فَجَاءَ يَنْقُزُ حَتَّى قَامَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ فَرَجَعَ إِلَى مَكَانِهِ فَقَالَ الْعَامِرِيُّ يَا آلَ بَنِي عَامِرٍ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ رَجُلًا أَسْحَرَ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning huzurlariga Bani Omirdan bir kishi kelib: «Yo Rasululloh, ikki kuragingiz orasidagi muhrni menga koʻrsating, chunki men odamlarning eng bilimdon tabiblaridanman», dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Senga bir alomat koʻrsataymi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot bir xurmo daraxtiga qarab: «Ana u shingilni chaqir», dedilar. U uni chaqirgan edi, u sakrab kelib, u zotning huzurlarida toʻxtadi. Rasululloh ﷺ unga: «Qayt», dedilar; u esa oʻz oʻrniga qaytdi. Shunda omirlik kishi: «Ey Bani Omir, men bugungidek sehrgarroq kishini koʻrmagan edim», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ҳузурларига Бани Омирдан бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ, икки курагингиз орасидаги муҳрни менга кўрсатинг, чунки мен одамларнинг энг билимдон табиблариданман», деди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сенга бир аломат кўрсатайми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот бир хурмо дарахтига қараб: «Ана у шингилни чақир», дедилар. У уни чақирган эди, у сакраб келиб, у зотнинг ҳузурларида тўхтади. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Қайт», дедилар; у эса ўз ўрнига қайтди. Шунда омирлик киши: «Эй Бани Омир, мен бугунгидек сеҳргарроқ кишини кўрмаган эдим», деди.