Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Uning huzuriga bir kishi kelib: «Bir kishi boshqa bir kishini qasddan oʻldirsa, nima deysan?» dedi. U: {Uning jazosi jahannamdir, unda abadiy qoladi; Alloh unga gʻazab qilgan, uni laʼnatlagan va unga ulkan azob tayyorlab qoʻygan}, dedi. U (yana) dedi: Bu (oyat) nozil boʻlgan (oyatlar)ning eng oxirgilarida nozil boʻldi va Rasululloh ﷺ vafot etgunlarigacha uni hech narsa nasx qilmadi; Rasululloh ﷺdan keyin esa vahiy nozil boʻlmadi. U (kishi): «Agar tavba qilsa, imon keltirsa, solih amal qilsa, soʻng hidoyat topsa-chi?» dedi. U dedi: Unga qayerdan tavba (nasib) boʻlsin?! Men Rasululloh ﷺning: «Onasi uni yoʻqotsin! Bir kishi boshqa bir kishini qasddan oʻldiradi; u qiyomat kuni qotilini oʻng yoki chap qoʻli bilan ushlagan, boshini oʻng yoki chap qoʻlida tutgan, tomirlaridan qon otilib turgan holda Arsh oldiga kelib: ‹Ey Robbim, bandangdan soʻra, meni nima uchun oʻldirdi?› deydi», deganlarini eshitganman.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Унинг ҳузурига бир киши келиб: «Бир киши бошқа бир кишини қасддан ўлдирса, нима дейсан?» деди. У: {Унинг жазоси жаҳаннамдир, унда абадий қолади; Аллоҳ унга ғазаб қилган, уни лаънатлаган ва унга улкан азоб тайёрлаб қўйган}, деди. У (яна) деди: Бу (оят) нозил бўлган (оятлар)нинг энг охиргиларида нозил бўлди ва Расулуллоҳ ﷺ вафот этгунларигача уни ҳеч нарса насх қилмади; Расулуллоҳ ﷺдан кейин эса ваҳий нозил бўлмади. У (киши): «Агар тавба қилса, имон келтирса, солиҳ амал қилса, сўнг ҳидоят топса-чи?» деди. У деди: Унга қаердан тавба (насиб) бўлсин?! Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Онаси уни йўқотсин! Бир киши бошқа бир кишини қасддан ўлдиради; у қиёмат куни қотилини ўнг ёки чап қўли билан ушлаган, бошини ўнг ёки чап қўлида тутган, томирларидан қон отилиб турган ҳолда Арш олдига келиб: ‹Эй Роббим, бандангдан сўра, мени нима учун ўлдирди?› дейди», деганларини эшитганман.