حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ قَالَكُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهُوَ يُفْتِي النَّاسَ لَا يُسْنِدُ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا مِنْ فُتْيَاهُ حَتَّى جَاءَهُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ فَقَالَ إِنِّي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ وَإِنِّي أُصَوِّرُ هَذِهِ التَّصَاوِيرَ فَقَالَ لَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ ادْنُهْ إِمَّا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا فَدَنَا فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ صَوَّرَ صُورَةً فِي الدُّنْيَا يُكَلَّفُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَنْ يَنْفُخَ فِيهِ الرُّوحَ وَلَيْسَ بِنَافِخٍ
Nazr ibn Anas (rahimahulloh) aytdi: Men Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo) huzurida edim, u odamlarga fatvo berar, fatvosida hech narsani Allohning Nabiysi ﷺga nisbat bermas edi. Nihoyat uning oldiga Iroq ahlidan bir kishi kelib: «Men Iroq ahlidan bir kishiman, mana shu suratlarni chizaman», dedi. Ibn Abbos unga: «Yaqinroq kel», dedi — ikki yoki uch marta. U yaqinlashdi. Shunda Ibn Abbos dedi: Men Rasululloh ﷺning: «Kim dunyoda bir surat chizsa, qiyomat kuni unga ruh puflash yuklanadi, holbuki u puflay olmaydi», deganlarini eshitdim.Назр ибн Анас (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) ҳузурида эдим, у одамларга фатво берар, фатвосида ҳеч нарсани Аллоҳнинг Набийси ﷺга нисбат бермас эди. Ниҳоят унинг олдига Ироқ аҳлидан бир киши келиб: «Мен Ироқ аҳлидан бир кишиман, мана шу суратларни чизаман», деди. Ибн Аббос унга: «Яқинроқ кел», деди — икки ёки уч марта. У яқинлашди. Шунда Ибн Аббос деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким дунёда бир сурат чизса, қиёмат куни унга руҳ пуфлаш юкланади, ҳолбуки у пуфлай олмайди», деганларини эшитдим.