حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ أَنَّهُ شَهِدَ النَّضْرَ بْنَ أَنَسٍ يُحَدِّثُ قَتَادَةَأَنَّهُ شَهِدَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ يُفْتِي النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُ فِي فُتْيَاهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ إِنِّي رَجُلٌ عِرَاقِيٌّ وَإِنِّي أُصَوِّرُ هَذِهِ التَّصَاوِيرَ فَقَالَ ادْنُهْ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا سَمِعْتُ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ صَوَّرَ صُورَةً فِي الدُّنْيَا كُلِّفَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَنْ يَنْفُخَ فِيهَا الرُّوحَ وَلَيْسَ بِنَافِخٍ
Nazr ibn Anas (rahimahulloh) Qatodaga (rivoyat qilib) aytdi: U Abdulloh ibn Abbosning odamlarga fatvo berayotganini va fatvosida Rasululloh ﷺni zikr qilmayotganini koʻrdi — toki bir kishi kelib: «Men iroqlik kishiman, mana shu suratlarni chizaman», deguncha. Shunda u: «Yaqin kel», dedi — ikki yoki uch marta — «Men Muhammad ﷺning — yoki: Men Rasululloh ﷺning: ‹Kim dunyoda bir surat chizsa, qiyomat kuni unga jon puflashga majbur qilinadi, holbuki u puflay oluvchi emas›, deganlarini eshitganman», dedi.Назр ибн Анас (раҳимаҳуллоҳ) Қатодага (ривоят қилиб) айтди: У Абдуллоҳ ибн Аббоснинг одамларга фатво бераётганини ва фатвосида Расулуллоҳ ﷺни зикр қилмаётганини кўрди — токи бир киши келиб: «Мен ироқлик кишиман, мана шу суратларни чизаман», дегунча. Шунда у: «Яқин кел», деди — икки ёки уч марта — «Мен Муҳаммад ﷺнинг — ёки: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ким дунёда бир сурат чизса, қиёмат куни унга жон пуфлашга мажбур қилинади, ҳолбуки у пуфлай олувчи эмас›, деганларини эшитганман», деди.