حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَمَّارِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَنَامِ بِنِصْفِ النَّهَارِ أَشْعَثَ أَغْبَرَ مَعَهُ قَارُورَةٌ فِيهَا دَمٌ يَلْتَقِطُهُ أَوْ يَتَتَبَّعُ فِيهَا شَيْئًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذَا قَالَ دَمُ الْحُسَيْنِ وَأَصْحَابِهِ لَمْ أَزَلْ أَتَتَبَّعُهُ مُنْذُ الْيَوْمَقَالَ عَمَّارٌ فَحَفِظْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ فَوَجَدْنَاهُ قُتِلَ ذَلِكَ الْيَوْمَ
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Nabiy ﷺni tushimda kunduzning yarmida sochlari toʻzgʻigan, changga belangan holda koʻrdim; u zotning yonlarida ichida qon boʻlgan bir shisha bor edi, uni terib olar — yoki undagi bir narsani izlar edilar. Men: «Yo Rasululloh, bu nima?» dedim. U zot: «Bu Husayn va uning ashoblarining qonidir; men bugundan beri uni terib yuribman», dedilar. Ammor dedi: Biz oʻsha kunni yodda saqladik va uning oʻsha kuni oʻldirilganini bildik.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Набий ﷺни тушимда кундузнинг ярмида сочлари тўзғиган, чангга беланган ҳолда кўрдим; у зотнинг ёнларида ичида қон бўлган бир шиша бор эди, уни териб олар — ёки ундаги бир нарсани излар эдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, бу нима?» дедим. У зот: «Бу Ҳусайн ва унинг ашобларининг қонидир; мен бугундан бери уни териб юрибман», дедилар. Аммор деди: Биз ўша кунни ёдда сақладик ва унинг ўша куни ўлдирилганини билдик.