حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ عِمْرَانَ أَبِي الْحَكَمِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَتْ قُرَيْشٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ أَنْ يَجْعَلَ لَنَا الصَّفَا ذَهَبًا وَنُؤْمِنُ بِكَ قَالَ وَتَفْعَلُونَ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَدَعَا فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ إِنَّ رَبَّكَ عَزَّ وَجَلَّ يَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلَامَ وَيَقُولُ إِنْ شِئْتَ أَصْبَحَ لَهُمْ الصَّفَا ذَهَبًا فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ مِنْهُمْ عَذَّبْتُهُ عَذَابًا لَا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ وَإِنْ شِئْتَ فَتَحْتُ لَهُمْ بَابَ التَّوْبَةِ وَالرَّحْمَةِ قَالَ بَلْ بَابُ التَّوْبَةِ وَالرَّحْمَةِ
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Quraysh Nabiy ﷺga: «Robbingdan biz uchun Safoni oltin qilib berishini soʻra, senga imon keltiramiz», dedi. U zot: «(Rostdan) shunday qilasizlarmi?» dedilar. Ular: «Ha», deyishdi. U zot duo qildilar. Shunda Jibril kelib: «Robbing azza va jalla senga salom yoʻllab: agar xohlasang, ular uchun Safo oltin boʻlib qoladi, soʻng ulardan kim shundan keyin kufr keltirsa, uni olamlardan hech kimni azoblamagan azob bilan azoblayman; agar xohlasang, ular uchun tavba va rahmat eshigini ochaman, deydi», dedi. U zot: «Yoʻq, tavba va rahmat eshigi (boʻlsin)», dedilar.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Қурайш Набий ﷺга: «Роббингдан биз учун Сафони олтин қилиб беришини сўра, сенга имон келтирамиз», деди. У зот: «(Ростдан) шундай қиласизларми?» дедилар. Улар: «Ҳа», дейишди. У зот дуо қилдилар. Шунда Жибрил келиб: «Роббинг азза ва жалла сенга салом йўллаб: агар хоҳласанг, улар учун Сафо олтин бўлиб қолади, сўнг улардан ким шундан кейин куфр келтирса, уни оламлардан ҳеч кимни азобламаган азоб билан азоблайман; агар хоҳласанг, улар учун тавба ва раҳмат эшигини очаман, дейди», деди. У зот: «Йўқ, тавба ва раҳмат эшиги (бўлсин)», дедилар.