حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ عِمْرَانَ أَبِي الْحَكَمِ السُّلَمِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَالَتْ قُرَيْشٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُصْبِحْ لَنَا الصَّفَا ذَهَبَةً فَإِنْ أَصْبَحَتْ ذَهَبَةً اتَّبَعْنَاكَ وَعَرَفْنَا أَنَّ مَا قُلْتَ كَمَا قُلْتَ فَسَأَلَ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ إِنْ شِئْتَ أَصْبَحَتْ لَهُمْ هَذِهِ الصَّفَا ذَهَبَةً فَمَنْ كَفَرَ مِنْهُمْ بَعْدَ ذَلِكَ عَذَّبْتُهُ عَذَابًا لَا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ وَإِنْ شِئْتَ فَتَحْنَا لَهُمْ أَبْوَابَ التَّوْبَةِ قَالَ يَا رَبِّ لَا بَلْ افْتَحْ لَهُمْ أَبْوَابَ التَّوْبَةِ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Quraysh Nabiy ﷺga: «Biz uchun Robbingga duo qil, Safo biz uchun oltin boʻlib qolsin. Agar oltin boʻlsa, senga ergashamiz va sen aytgan narsa oʻzing aytganingdek ekanini bilamiz», dedi. Shunda u zot Robbi azza va jalladan soʻradilar. Bas, Jibril kelib: «Agar xohlasang, bu Safo ular uchun oltin boʻladi; soʻng ulardan kim shundan keyin kufr keltirsa, Men uni olamlardan hech kimni azoblamagan azob bilan azoblayman. Agar xohlasang, ularga tavba eshiklarini ochamiz», dedi. U zot: «Yo Robbim, yoʻq, balki ularga tavba eshiklarini ochgin», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Қурайш Набий ﷺга: «Биз учун Роббингга дуо қил, Сафо биз учун олтин бўлиб қолсин. Агар олтин бўлса, сенга эргашамиз ва сен айтган нарса ўзинг айтганингдек эканини биламиз», деди. Шунда у зот Робби азза ва жалладан сўрадилар. Бас, Жибрил келиб: «Агар хоҳласанг, бу Сафо улар учун олтин бўлади; сўнг улардан ким шундан кейин куфр келтирса, Мен уни оламлардан ҳеч кимни азобламаган азоб билан азоблайман. Агар хоҳласанг, уларга тавба эшикларини очамиз», деди. У зот: «Ё Роббим, йўқ, балки уларга тавба эшикларини очгин», дедилар.