حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ سَالِمٍ أَبُو جَهْضَمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَدَخَلْتُ أَنَا وَفِتْيَةٌ مِنْ قُرَيْشٍ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ فَسَأَلُوهُ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ قَالَ لَا قَالَ فَقَالُوا فَلَعَلَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي نَفْسِهِ قَالَ خَمْشًا هَذِهِ شَرٌّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَبْدًا مَأْمُورًا بَلَّغَ مَا أُرْسِلَ بِهِ وَإِنَّهُ لَمْ يَخُصَّنَا دُونَ النَّاسِ إِلَّا بِثَلَاثٍ أَمَرَنَا أَنْ نُسْبِغَ الْوُضُوءَ وَلَا نَأْكُلَ الصَّدَقَةَ وَلَا نُنْزِيَ حِمَارًا عَلَى فَرَسٍ
Abdulloh ibn Ubaydulloh ibn Abbos aytdi: Men va Qurayshdan bir necha yigit Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)ning huzuriga kirdik. Ular undan: «Rasululloh ﷺ peshin va asrda qiroat qilarmidilar?» deb soʻrashdi. U: «Yoʻq», dedi. Ular: «Balki u zot ichlarida qiroat qilgandirlar?» deyishdi. U: «Yuzing tirnalsin! Bu (savol) yanada yomonroq. Albatta, Rasululloh ﷺ buyurilgan banda edilar, oʻzlariga (vahiy qilib) yuborilgan narsani yetkazdilar. U zot bizni odamlardan ajratib, faqat uch narsa bilan xoslaganlar: bizga tahoratni komil qilishni, sadaqani yemaslikni va eshakni otga qoʻshmaslikni buyurdilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Убайдуллоҳ ибн Аббос айтди: Мен ва Қурайшдан бир неча йигит Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)нинг ҳузурига кирдик. Улар ундан: «Расулуллоҳ ﷺ пешин ва асрда қироат қилармидилар?» деб сўрашди. У: «Йўқ», деди. Улар: «Балки у зот ичларида қироат қилгандирлар?» дейишди. У: «Юзинг тирналсин! Бу (савол) янада ёмонроқ. Албатта, Расулуллоҳ ﷺ буюрилган банда эдилар, ўзларига (ваҳий қилиб) юборилган нарсани етказдилар. У зот бизни одамлардан ажратиб, фақат уч нарса билан хослаганлар: бизга таҳоратни комил қилишни, садақани емасликни ва эшакни отга қўшмасликни буюрдилар», деди.