حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ قَابُوسَ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَجَاءَ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلَانِ حَاجَتُهُمَا وَاحِدَةٌ فَتَكَلَّمَ أَحَدُهُمَا فَوَجَدَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ فِيهِ إِخْلَافًا فَقَالَ لَهُ أَلَا تَسْتَاكُ فَقَالَ إِنِّي لَأَفْعَلُ وَلَكِنِّي لَمْ أَطْعَمْ طَعَامًا مُنْذُ ثَلَاثٍ فَأَمَرَ بِهِ رَجُلًا فَآوَاهُ وَقَضَى لَهُ حَاجَتَهُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Allohning Nabiysi ﷺ huzurlariga hojatlari bir xil boʻlgan ikki kishi keldi. Ulardan biri gapirdi, shunda Allohning Nabiysi ﷺ uning ogʻzidan yoqimsiz hid sezdilar va unga: «Misvok qilmaysanmi?» dedilar. U: «Men misvok qilaman, lekin uch (kun)dan beri taom yemaganman», dedi. Shunda u zot bir kishiga uni topshirdilar; u uni joylashtirdi va hojatini ado qildi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Аллоҳнинг Набийси ﷺ ҳузурларига ҳожатлари бир хил бўлган икки киши келди. Улардан бири гапирди, шунда Аллоҳнинг Набийси ﷺ унинг оғзидан ёқимсиз ҳид сездилар ва унга: «Мисвок қилмайсанми?» дедилар. У: «Мен мисвок қиламан, лекин уч (кун)дан бери таом емаганман», деди. Шунда у зот бир кишига уни топширдилар; у уни жойлаштирди ва ҳожатини адо қилди.