حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ هِلَالٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرًا مُتَتَابِعًا فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ وَالصُّبْحِ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ مِنْ الرَّكْعَةِ الْأَخِيرَةِ يَدْعُو عَلَيْهِمْ عَلَى حَيٍّ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ وَيُؤَمِّنُ مَنْ خَلْفَهُ أَرْسَلَ إِلَيْهِمْ يَدْعُوهُمْ إِلَى الْإِسْلَامِ فَقَتَلُوهُمْ قَالَ عَفَّانُ فِي حَدِيثِهِ قَالَ وَقَالَ عِكْرِمَةُ هَذَا كَانَ مِفْتَاحَ الْقُنُوتِ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ bir oy ketma-ket peshin, asr, shom, xufton va bomdod namozlarida — har namozning oxirida, oxirgi rakaatda «Samiʼallohu liman hamidah» deganlarida — qunut oʻqidilar; Banu Sulaymdan boʻlgan bir qabilaga — Riʼl, Zakvon va Usayyaga qarshi duo qilar, orqalaridagilar esa omin der edilar. U zot ularni Islomga daʼvat qilib, (elchilar) yuborgan edilar, ular esa oʻshalarni oʻldirdilar. Ikrima aytdi: Bu qunutning kaliti edi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир ой кетма-кет пешин, аср, шом, хуфтон ва бомдод намозларида — ҳар намознинг охирида, охирги ракаатда «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ» деганларида — қунут ўқидилар; Бану Сулаймдан бўлган бир қабилага — Риъл, Заквон ва Усайяга қарши дуо қилар, орқаларидагилар эса омин дер эдилар. У зот уларни Исломга даъват қилиб, (элчилар) юборган эдилар, улар эса ўшаларни ўлдирдилар. Икрима айтди: Бу қунутнинг калити эди.