حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا الثَّوْرِيُّ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ كُهَيْلٍ عَنِ الْحَسَنِ الْعُرَنِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْمُزْدَلِفَةِ أُغَيْلِمَةَ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَلَى حُمُرَاتِنَا فَجَعَلَ يَلْطَحُ أَفْخَاذَنَا بِيَدِهِ وَيَقُولُ أَيْ بَنِيَّ لَا تَرْمُوا الْجَمْرَةَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ مَا أَخَالُ أَحَدًا يَرْمِي الْجَمْرَةَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Biz — Abdulmuttalib oʻgʻillarining yosh bolalari — Muzdalifa kechasida eshaklarimizga minib Rasululloh ﷺ huzurlariga keldik. U zot qoʻllari bilan sonlarimizga ohista urib: «Ey oʻgʻilchalarim, quyosh chiqmaguncha jamraga tosh otmanglar», der edilar. Ibn Abbos: «Men hech kim quyosh chiqmaguncha jamraga tosh otadi, deb oʻylamayman», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Биз — Абдулмутталиб ўғилларининг ёш болалари — Муздалифа кечасида эшакларимизга миниб Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдик. У зот қўллари билан сонларимизга оҳиста уриб: «Эй ўғилчаларим, қуёш чиқмагунча жамрага тош отманглар», дер эдилар. Ибн Аббос: «Мен ҳеч ким қуёш чиқмагунча жамрага тош отади, деб ўйламайман», деди.