حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ عَنِ الْحَسَنِ الْعُرَنِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَدَّمَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُغَيْلِمَةَ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ مِنْ جَمْعٍ بِلَيْلٍ عَلَى حُمُرَاتٍ لَنَا فَجَعَلَ يَلْطَحُ أَفْخَاذَنَا وَيَقُولُ أُبَيْنَى لَا تَرْمُوا الْجَمْرَةَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ biz — Abdulmuttalib oʻgʻillarining yosh bolalarini kechasi eshaklarimizga mindirib, Jamʼdan oldinroq joʻnatdilar va sonlarimizga sekin urib: «Ey bolaginalarim, quyosh chiqmaguncha jamraga tosh otmanglar», deb qoʻyar edilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ биз — Абдулмутталиб ўғилларининг ёш болаларини кечаси эшакларимизга миндириб, Жамъдан олдинроқ жўнатдилар ва сонларимизга секин уриб: «Эй болагиналарим, қуёш чиқмагунча жамрага тош отманглар», деб қўяр эдилар.