حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَمِسْعَرٌ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنِ الْحَسَنِ الْعُرَنِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَدَّمَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُغَيْلِمَةَ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَلَى حُمُرَاتٍ لَنَا مِنْ جَمْعٍ قَالَ سُفْيَانُ بِلَيْلٍ فَجَعَلَ يَلْطَحُ أَفْخَاذَنَا وَيَقُولُ أُبَيْنَى لَا تَرْمُوا الْجَمْرَةَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُوَزَادَ سُفْيَانُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ مَا إِخَالُ أَحَدًا يَعْقِلُ يَرْمِي حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ biz — Abdulmuttalib oʻgʻillarining yosh bolalarini eshaklarimizga mindirib, Jamʼdan oldinroq joʻnatdilar. Sufyon: «Kechasi», dedi. U zot sonlarimizga sekin urib: «Ey bolaginalarim, quyosh chiqmaguncha jamraga tosh otmanglar», deb qoʻyar edilar. Sufyon ziyoda qildi: Ibn Abbos aytdi: «Aqli bor birov quyosh chiqmaguncha tosh otadi deb oʻylamayman».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ биз — Абдулмутталиб ўғилларининг ёш болаларини эшакларимизга миндириб, Жамъдан олдинроқ жўнатдилар. Суфён: «Кечаси», деди. У зот сонларимизга секин уриб: «Эй болагиналарим, қуёш чиқмагунча жамрага тош отманглар», деб қўяр эдилар. Суфён зиёда қилди: Ибн Аббос айтди: «Ақли бор биров қуёш чиқмагунча тош отади деб ўйламайман».